'''Radio Kemphaan''' was een zeer kleinschalig radiostation vanaf de Amsterdamse studentenflat de Zilverberg. Het was vernoemd naar de bedreigde vogelsoort de kemphaan die gezichtsbepalend was of is voor Waterland, de streek waarop de Zilverberg mede uitzicht bood. Het station was opgericht als eco-anarchistisch antwoord op de gezelligheid die in de begintijd werd uitgedragen door het al bestaande Zilverberg-radiostation, Radio Vrij Zilverberg. Toen de stations praktisch en in de ether buren bleken te zijn geworden is Radio Kemphaan op uitnodiging ingetrokken bij RVZ en hier op den duur volledig in opgegaan. In de praktijk was Radio Kemphaan alleen te ontvangen in een gedeelte van de Buikslotermeerpolder. De zender is later gebruikt ter ondersteuning van enkele kraakacties in Amsterdam, de meeste programmamakers gingen over naar RVZ.
== Gedichten en punk ==
Het station kwam op 1 april 1979 met programma's in de lucht op 96 MHz. De openingsplaat was Anarchy in the UK van de Sex Pistols. Een van de lijfliederen (''pestplaat'') - een toespeling op ''treiterschijf'' - van het station werd al snel het Indie-origineel van Ik verveel mij zo van Drukwerk. De frequentie wisselde nogal eens door de instabiliteit van de zender. De standaard-frequentie was het laatste jaar 100 MHz. Naast politieke vertogen en literaire voordrachten (een compleet voorgedragen Heet van de naald van Max de Jong bijvoorbeeld, en een optreden van dichteressen van 9-2-5 uit Melbourne, onder wie Jeltje Fanoy) was alternatieve muziek het belangrijkste bestanddeel van de programma's. New wave, punk, progressive jazz en andere genres die niet aan bod kwamen op de Hilversumse radio waren gemeengoed bij Radio Kemphaan. Het station had een tijd regelmatig wereldprimeurs van nederpunk-bandjes, bijvoorbeeld het Culemborgse Pitfall. Het station was verder waarschijnlijk het eerste in Nederland dat aandacht besteedde aan dierenbevrijding.
In het voorjaar van 1981 stierf het station als zelfstandige uitzender van programma's een zachte dood toen bleek dat de ontvangst niet eens meer de gehele Zilverberg bestreek.
== Programmakers/deejays ==
Tussen haakjes de meestgebruikte schuilnaam:
* Peter Scholten (Peter W. Eigert)
* Peter Remmelenkamp (Peter Beuconetti)
* Michaël Vandeursen (Jan Kemphaan)
* André de Raaij (Rob Gerritsen)
* Jack Quarles (Dr. John Fever)
* George Claassen (Jan de Stakingsleider)
Monday, March 24, 2008
Sunday, March 23, 2008
RVZ Wikipedia (op verzoek gemaakt)
Radio Vrij Zilverberg (RVZ) was een vrij radiostation dat vanaf winter 1977-78 tot 11 mei 1987 heeft uitgezonden vanaf de studentenflat de Zilverberg in Amsterdam-Noord. Het station was beter bekend onder de afkorting RVZ, wat al snel de officiële naam van het station werd, toen het station zeker ook en later vooral buiten de studentenflat beluisterd werd.
== Studenten ==
De eerste twee jaren werden bepaald door het ''inhouse radio'' karakter van het station, dat flat en omgeving bediende via een lichte FM-zender. Het station was toen meestal in de lucht na sluitingstijd van de flatbar, dus diep in de nacht. De frequentie was 100 MHz. Vanaf herfst 1979 werkte het station met een sterkere zender en een verticaal gepolariseerde antenne, waardoor aanvankelijk Amsterdam-Noord en later Amsterdam en de wijde omgeving bestreken werd.
Via deze sterkere zender werden in toenemende mate geregelde programma's uitgezonden in de avonduren. De programma's werden de eerste jaren uitsluitend verzorgd door mensen die in de Zilverbergflat woonden of gewoond hadden. De studenten-achtergrond van de programmamakers bepaalde de presentatiewijze en muziekkeuze. Deze kan het best als alternatief aangemerkt worden: new wave, punk, hiphop of rap, zogeheten wereldmuziek, house (vanaf 1986) en in het algemeen alles wat op de legale Hilversumse radio weinig, (nog) niet of wellicht nooit te horen zou zijn.
== 95,5 ==
In 1980 verhuisde het station naar de frequentie 96 MHz, en in 1982 naar 95,5 MHz. In de loop van 1983 kwamen de kraakradiostations De Vrije Keyser en Radio GOT ook op deze frequentie en van beide kanten werd vastgesteld dat in goed overleg de frequentie gedeeld kon worden. Later in het jaar voegde zich het wat muziekkeuze betreft verwante station WHS bij dit overlegplatform, waardoor de stedelijke alternatieve frequentie tot stand kwam, waarbij evenwel elk station zijn eigen zender, studio en uitzendformule behield. RVZ vulde binnen dit samenwerkingsverband inmiddels de middag- en de vroege avonduren. De 95,5 werd in korte tijd zozeer een begrip in Amsterdam dat het gemeentelijke Bureau Jeugdzaken de frequentie aanbeval aan jonge toeristen. Dit leek er op te wijzen dat de stations gedoogd werden door de gemeente. De betrokken stations waren ook nadrukkelijk niet-commercieel, al zond WHS wel wat advertenties uit.
== Alleen in Full Mono ==
Onderling ongenoegen tussen de kraakradiostations leidde ertoe dat op 2 februari 1985 Radio GOT verhuisde naar 100 MHz. Dreigende ontruiming van de studio bracht WHS er toe ook daadwerkelijk in te trekken bij het inmiddels Factum geheten GOT. Dit nieuwe samenwerkingsverband, Radio 100, is tot 2003 blijven uitzenden in de Amsterdamse ether.
RVZ bleef feitelijk alleen als middelgroot station achter op de 95.5. Hoewel vrijwel alle programmamakers (ex-)student waren, kwamen de meesten niet meer van de Zilverberg. Het station had vanaf 1985 een format, gekoppeld aan een eigen top-20 waarin niets te vinden was wat op de Hilversumse zenders te horen was. Ook werd zes dagen in de week een uitgebreide culturele agenda uitgezonden en een zondagse avond gewijd aan soul, de muziek die hoofdingrediënt was van de feestavonden die het station in de laatste jaren organiseerde.
In 1987 werd de toestand op de Amsterdamse FM-band steeds chaotischer. Frequenties werden klakkeloos gevuld door stations die geen rekening hielden met storing van legale stations of andere vrije zenders.
Op 11 mei omstreeks 19.15 maakte de opsporingsdienst een einde aan RVZ, waar juist Twenty rocking years van The Quotations opstond. Toen het station op het punt stond terug te keren werd bekendgemaakt dat de vertrouwde thuisbasis de Zilverberg gesloopt zou gaan worden. Van terugkeer vanaf een andere plaats is niets terechtgekomen.
== Zusterstations==
Naast RVZ bestond op de Zilverberg een als alternatief bedoeld radiostation, Radio Kemphaan, dat tussen 1979 en 1981 ook zelfstandig programma's heeft uitgezonden. Toen de kamer/studio van RVZ pal boven die van Kemphaan werd ingericht werd dit station al spoedig uitgenodigd toe te treden tot RVZ. Na een periode van programma's onder de naam Kemphaan op RVZ werd het zwakkere station geluidloos opgeheven. In de herfst van 1981 ging het zusterstation de Kattenburger Radio Omroep (KRO) van start, eveneens oorspronkelijk bedoeld als station voor studentenhuisvesting, en wel op het Amsterdamse eiland Kattenburg. Enkele programmamakers van deze KRO hebben ook bij RVZ gewerkt.
RVZ was als 95,5-zender betrokken bij de oprichting van de eerste legale lokale Amsterdamse omroep Radio X, later Amsterdam FM, waarbij ook vele RVZ-deejays programma's hebben gemaakt.
De eerste dagen met een zender die tot buiten Amsterdam te ontvangen was, in 1983, heette RVZ Radio Vrij Gdańsk.
Programmamakers/deejays
Een lijst namen van mensen die programma's gemaakt hebben bij RVZ, de meesten zijn er gedebuteerd, tussen haakjes het bekendste pseudoniem zoals gebruikt bij RVZ, in volgorde van aantreden:
* Uuk Vorsteveld, (Cor Groenslagter), oprichter
* Marcel Kennis (Freek Frituur)
* Fer Abrahams (Dr. Demento)
* André de Raaij (Rob Gerritsen)
* Jack Quarles (Henk Pardoel)
* Peter Remmelenkamp (Peter Beuconetti)
* Jeroen Dirks (Peter Waslijn)
* George Claassen (Lodewijk Bosch)
* Willem Perreijn
* Frans Bonte (De Rots)
* August Wolfjager (Weju)
* Frank Lub (Rip van Winkel)
* Dick-Jan Broer (Rob van Ewijk)
* Peter Bartlema
* Rubia Goedhart (Daisy Bouterse)
* Silvia Terribili (Sheherazade)
* Pieter Buijs (Frits van Egters)
* Aad Lindeman (Gerrit Theunissen)
* Luc Nijenhuis (Crazy Boy Luke)
* Bart Benus (Evert)
* Dolf Jansen (DJ, spreek uit: déjé, Hans Sibbel was enkele malen te gast bij hem)
* Tom Prins (Ad Rem)
* Ruben Mooijman (Ruud van Delft)
*' Celle van Hoof = Marcel van Hoof (Papa 'Cil)
* Steve Green
* Annabelle Parker
* Paula Scherpenzeel (Dr. Robert)
* Marc van Gurp (Paul Vlaanderen)
* Bob Fokkens
* Bob van Wijk (fictieve deejay - eigenlijk een nonstop-draaiend cassettedeck)
* Hans Diepstraten (Johan Alverman)
* Alex Bonder
* Pim van Leeuwen
* Marleen Stikker
* Piet van de Merwe (Peter Lorre)
* Mirko Haarmans
* Arjan Boonacker
* Pieter Fabriek (Dick Bosch)
Gezichtsbepalende artiesten van RVZ
Enkele namen die een beeld moeten geven van het profiel van het station:
* Yellow Magic Orchestra (herkenningsmelodie 1980-87)
* The Pogues (door Dolf Jansen consequent Pog ma Thon genoemd)
* The Smiths
* Billy Bragg
* Hüsker Dü
* Fatal Flowers
* The Ex
* Jo'burg City Stars
* Marvin Gaye
* Bhundu Boys
* Fela Kuti
* Júlio Pereira
== Studenten ==
De eerste twee jaren werden bepaald door het ''inhouse radio'' karakter van het station, dat flat en omgeving bediende via een lichte FM-zender. Het station was toen meestal in de lucht na sluitingstijd van de flatbar, dus diep in de nacht. De frequentie was 100 MHz. Vanaf herfst 1979 werkte het station met een sterkere zender en een verticaal gepolariseerde antenne, waardoor aanvankelijk Amsterdam-Noord en later Amsterdam en de wijde omgeving bestreken werd.
Via deze sterkere zender werden in toenemende mate geregelde programma's uitgezonden in de avonduren. De programma's werden de eerste jaren uitsluitend verzorgd door mensen die in de Zilverbergflat woonden of gewoond hadden. De studenten-achtergrond van de programmamakers bepaalde de presentatiewijze en muziekkeuze. Deze kan het best als alternatief aangemerkt worden: new wave, punk, hiphop of rap, zogeheten wereldmuziek, house (vanaf 1986) en in het algemeen alles wat op de legale Hilversumse radio weinig, (nog) niet of wellicht nooit te horen zou zijn.
== 95,5 ==
In 1980 verhuisde het station naar de frequentie 96 MHz, en in 1982 naar 95,5 MHz. In de loop van 1983 kwamen de kraakradiostations De Vrije Keyser en Radio GOT ook op deze frequentie en van beide kanten werd vastgesteld dat in goed overleg de frequentie gedeeld kon worden. Later in het jaar voegde zich het wat muziekkeuze betreft verwante station WHS bij dit overlegplatform, waardoor de stedelijke alternatieve frequentie tot stand kwam, waarbij evenwel elk station zijn eigen zender, studio en uitzendformule behield. RVZ vulde binnen dit samenwerkingsverband inmiddels de middag- en de vroege avonduren. De 95,5 werd in korte tijd zozeer een begrip in Amsterdam dat het gemeentelijke Bureau Jeugdzaken de frequentie aanbeval aan jonge toeristen. Dit leek er op te wijzen dat de stations gedoogd werden door de gemeente. De betrokken stations waren ook nadrukkelijk niet-commercieel, al zond WHS wel wat advertenties uit.
== Alleen in Full Mono ==
Onderling ongenoegen tussen de kraakradiostations leidde ertoe dat op 2 februari 1985 Radio GOT verhuisde naar 100 MHz. Dreigende ontruiming van de studio bracht WHS er toe ook daadwerkelijk in te trekken bij het inmiddels Factum geheten GOT. Dit nieuwe samenwerkingsverband, Radio 100, is tot 2003 blijven uitzenden in de Amsterdamse ether.
RVZ bleef feitelijk alleen als middelgroot station achter op de 95.5. Hoewel vrijwel alle programmamakers (ex-)student waren, kwamen de meesten niet meer van de Zilverberg. Het station had vanaf 1985 een format, gekoppeld aan een eigen top-20 waarin niets te vinden was wat op de Hilversumse zenders te horen was. Ook werd zes dagen in de week een uitgebreide culturele agenda uitgezonden en een zondagse avond gewijd aan soul, de muziek die hoofdingrediënt was van de feestavonden die het station in de laatste jaren organiseerde.
In 1987 werd de toestand op de Amsterdamse FM-band steeds chaotischer. Frequenties werden klakkeloos gevuld door stations die geen rekening hielden met storing van legale stations of andere vrije zenders.
Op 11 mei omstreeks 19.15 maakte de opsporingsdienst een einde aan RVZ, waar juist Twenty rocking years van The Quotations opstond. Toen het station op het punt stond terug te keren werd bekendgemaakt dat de vertrouwde thuisbasis de Zilverberg gesloopt zou gaan worden. Van terugkeer vanaf een andere plaats is niets terechtgekomen.
== Zusterstations==
Naast RVZ bestond op de Zilverberg een als alternatief bedoeld radiostation, Radio Kemphaan, dat tussen 1979 en 1981 ook zelfstandig programma's heeft uitgezonden. Toen de kamer/studio van RVZ pal boven die van Kemphaan werd ingericht werd dit station al spoedig uitgenodigd toe te treden tot RVZ. Na een periode van programma's onder de naam Kemphaan op RVZ werd het zwakkere station geluidloos opgeheven. In de herfst van 1981 ging het zusterstation de Kattenburger Radio Omroep (KRO) van start, eveneens oorspronkelijk bedoeld als station voor studentenhuisvesting, en wel op het Amsterdamse eiland Kattenburg. Enkele programmamakers van deze KRO hebben ook bij RVZ gewerkt.
RVZ was als 95,5-zender betrokken bij de oprichting van de eerste legale lokale Amsterdamse omroep Radio X, later Amsterdam FM, waarbij ook vele RVZ-deejays programma's hebben gemaakt.
De eerste dagen met een zender die tot buiten Amsterdam te ontvangen was, in 1983, heette RVZ Radio Vrij Gdańsk.
Programmamakers/deejays
Een lijst namen van mensen die programma's gemaakt hebben bij RVZ, de meesten zijn er gedebuteerd, tussen haakjes het bekendste pseudoniem zoals gebruikt bij RVZ, in volgorde van aantreden:
* Uuk Vorsteveld, (Cor Groenslagter), oprichter
* Marcel Kennis (Freek Frituur)
* Fer Abrahams (Dr. Demento)
* André de Raaij (Rob Gerritsen)
* Jack Quarles (Henk Pardoel)
* Peter Remmelenkamp (Peter Beuconetti)
* Jeroen Dirks (Peter Waslijn)
* George Claassen (Lodewijk Bosch)
* Willem Perreijn
* Frans Bonte (De Rots)
* August Wolfjager (Weju)
* Frank Lub (Rip van Winkel)
* Dick-Jan Broer (Rob van Ewijk)
* Peter Bartlema
* Rubia Goedhart (Daisy Bouterse)
* Silvia Terribili (Sheherazade)
* Pieter Buijs (Frits van Egters)
* Aad Lindeman (Gerrit Theunissen)
* Luc Nijenhuis (Crazy Boy Luke)
* Bart Benus (Evert)
* Dolf Jansen (DJ, spreek uit: déjé, Hans Sibbel was enkele malen te gast bij hem)
* Tom Prins (Ad Rem)
* Ruben Mooijman (Ruud van Delft)
*' Celle van Hoof = Marcel van Hoof (Papa 'Cil)
* Steve Green
* Annabelle Parker
* Paula Scherpenzeel (Dr. Robert)
* Marc van Gurp (Paul Vlaanderen)
* Bob Fokkens
* Bob van Wijk (fictieve deejay - eigenlijk een nonstop-draaiend cassettedeck)
* Hans Diepstraten (Johan Alverman)
* Alex Bonder
* Pim van Leeuwen
* Marleen Stikker
* Piet van de Merwe (Peter Lorre)
* Mirko Haarmans
* Arjan Boonacker
* Pieter Fabriek (Dick Bosch)
Gezichtsbepalende artiesten van RVZ
Enkele namen die een beeld moeten geven van het profiel van het station:
* Yellow Magic Orchestra (herkenningsmelodie 1980-87)
* The Pogues (door Dolf Jansen consequent Pog ma Thon genoemd)
* The Smiths
* Billy Bragg
* Hüsker Dü
* Fatal Flowers
* The Ex
* Jo'burg City Stars
* Marvin Gaye
* Bhundu Boys
* Fela Kuti
* Júlio Pereira
Tuesday, November 27, 2007
De avond waarop ik mijzelf de studio uitsloeg
In een wolk van aftershave kwam hij bijna dagelijks binnenlopen, op bezoek bij de Syrische flatgenoot. Ook als deze er niet was belde hij aan en stapte naar binnen. Helloooh my frrriends, how arrre you. Tot een meisje op een huisvergadering er over klaagde dat zij zich door hem geïntimideerd voelde en hem de toegang ontzegd werd als zijn gastheer er niet was. You can't do this to me, everrrybody is a frrriend of me overrr heerrre. Toch maar niet.
Eens hield hij een tijdschrift of een krant onder mijn ogen, waarin een foto van Aboe Ammar op bezoek bij de Spaanse koning. You see, everrrybody calls him a terrrorrrist and heerrre he is, rrreceived by the king of Spain. "Who is a terrorist himself," zei ik hierop terug. Want dat was net de verkeerde - ik hoefde niet overtuigd te worden van het goed recht van de Palestijnse Arabieren, maar wel van de aangestelde opvolger van Franco. Daar moet je nou juist niet mee aankomen bij een anarchist. "He is democrratically elected." "Oh no, he is not. Better look up the history of Spain." In het Arabisch richtte hij zich tot zijn gastheer, ik kon hieruit alleen Jahoeda opmaken. Dat was ik dan zeker. Dat was een andere observatie van hem. Everrrywherrre I look arrrroound me heerrre I see those bloody Jews. Even at the bakerrrry.
Daar stond in die dagen een meisje met een davidsster om haar hals achter de kassa. Een klassieke antisemitische redenering. Ze hebben hier de macht in handen, kijk naar de krant, de televisie en niet te vergeten achter de toonbank bij de bakker. Overtuigend, een sluitende redenering.
En zo hadden we een week een aankondiging lopen dat er een gastdeejay van The Voice of Peace zou langskomen op RVZ, in het programma van Radio Kemphaan. Sam Cohen, zo heette hij, op zijn Engels uit te spreken. Sam kwam op het voorgeschreven uur aan om over te nemen van H.M. Pardoel, een deejay die zich vernoemd had naar de smeris die ooit proces-verbaal tegen hem had opgemaakt bij een plakactie. "Helllooooh my frrriends, how arrre you," bulderde Sam. Pardoel: "I vind het eng hier, ik ga maar gauw weg". Sam draaide rare muziek en gaf daar gepeperd commentaar bij. Julie Covington: "Oh ,she is such a bloody bitch, I tell you, I slept with herrr many times and so does everrrrybody". En meer ongepaste praatjes. Na twintig minuten was er hoorbaar gebonk op de deur terwijl Sam zat te ratelen, "Wwait a minute, you can;t do this to me, whats's happening." Klappen tegen de deur, wat lawaai, dichtslaande deuren verderop en enige tijd radiostilte.
Dan plotseling de herkenningsmelodie van RVZ, Behind the mask, en ik aan het woord, hijgend, hoorbaar aangeslagen en geschrokken, excuses aanbiedend aan de luistervrienden en -vriendinnen. We hadden inmiddels vernomen dat Sam Cohen geen diskjockey bij de Voice of Peac ewas, maar slechts koksmaaatje, en wij vonden izjn bijdrage inhoudelijk nu niet zo passen. Nogmals excuses, en vervolgens een normaal programma.
Een grap, ten koste van onze dagelijkse bezoeker die overal in Nederland Joden waarnam. Wat we over het hoofd zagen was dat we wel degelijk luisteraars hadden, en in belangrijke kringen. Speciaal de redactie van Free Radio Magazine, die een verslagje plaatste in het volgende nummer, over de onverkwikkelijke gebeurtenissen rond Sam Cohen die koksmaatje bleek te zijn.
Ik belde de redactie en legde het uit. Dat ik Sam Cohen zelf was geweest en in mijn eentje de hele show van vechtpartij, verwijdering en herstel had opgevoerd. En wat de achtergrond was. "Je moet er toch wel rekening mee houden dat je luisteraars hebt buiten je eigen kringetje," zei men verbaasd bij FRM. Eh... ja, dat moest natuurlijk...
We vertelden de anekdote tegen de Syrische gastheer, inclusief de vreselijke naam waaronder de show was opgevoerd. Hij lachte zuurzoet, begreep wel dat wij zijn gast niet zo waardeerden. Ik weet niet zeker meer of we deze nog vaak gezien hebben.
Ik had tegen FRM gezegd dat het een parodie was geweest op een antisemitische flatbewoner. Dat was het wel geweest, maar afgezien van de stap op weg naar een zekere professionelere houding bij onze piraten- of vrije zender - een stapje maar - vraag ik mij af in hoeverre ik het verwijt van antisemitisme kan nuanceren.
Helaas kan ik dat niet. Deze Palestijnse man had een volstrekt Europese stijl van antisemitisch redeneren aangenomen. Bij reportages over de PLO en deelorganisaties kun je de sporen van deze Europese verworvenheid waarnemen. Knipsels uit neonazikranten. Rare boeken op de plank, van schrijvers die toch ook andere dingen hebben geschreven - Hilaire Belloc met The Jews, Arthur Koestler met The thirteenth tribe. Met als mogelijke afronder: hoe kunnen wij nu antisemieten zijn, we zijn zelf semieten. Afwijzing blijft het enig mogelijke.
En toch... daar kan het niet alleen bij blijven. Als verdrevene had onze Palestijnse hellooooh-my-frrriend behoorlijk recht van spreken als het ging om het klagen over het lot van zijn volk. Over het feit dat zijn land - inmiddels zijn hele land - bezet was door westerlingen of mensen die de steun van Europa en vooral de VS hadden en de bevolking aan het wegtreiteren zoniet gewelddadig aan het verdrijven waren. Antisemitisme op de Europese wijze in de Arabische of islamitische wereld - het is een verworvenheid van het project De Jodenstaat die alle Hansen Jansen en hun medebewoners van de politieke riolering met hun propagandistische praatjes niet kunnen wegpoetsen. Het is iets wat wel degelijk opgemerkt dient te worden nu er weer een vertoninkje wordt opgevoerd in Annapolis, Maryland - in het kader van wat een chotzpe-uitdrukking is: het vredesproces.
Friday, June 30, 2006
BBC Leeds 29 juni 20.00-23.00
Playlist for show dated 29/06/2006 - with studio guest Rob Gerritsen (Cafe Vaaghuyzen, Amsterdam)
Jim's picks:
• There Goes My Baby - The Walker Brothers (Philips)
• Where Whitey Ain't Around - Quincy Jones (United Artists)
• Tres Lobos - Mark III Trio (Atco)
• A Little Piece Of Leather - Donnie Elbert (Gateway)
• I Feel Alright - Jimmy James & The Vagabonds (Pye)
• Sockin' 1-2-3-4 - John Roberts (Duke)
• There's A Ghost In My House - R. Dean Taylor (Motown)
• Les Cactus - Jacques Dutronc (Disques Vogue)
• Break It All - Los Shakers (Odeon)
• Orange Peel - Reuben Wilson (Blue Note)
• Inventions - Piero Piccioni (Easy Tempo)
• Blues Work - I Marc 4 (Irma)
• That Groovy Shingaling - Orchestra Harlow (Fania)
• No! No! No! - Pete Terrace (A/S)
• Pressure Drop - Toots & The Maytals (Trojan)
• Ain't That Peculiar - Delroy Wilson (Trojan)
• Got My Mojo Workin' - Art Blakey (Limelight)
• The Beat Goes On - Joe Jones (Prestige)
• Hey Western Union Man - Clarence Wheeler & The Enforcers (Atlantic)
• On Top Of The World - S.O.U.L. (Musicor)
• Love Sick - The Dynamics (Kent)
• Bat Cave - The Marketts (Warner Bros)
• Cold Sweat - Mongo Santamaria (Columbia)
• Hey Joe - Marmalade (CBS)
• Shop Around - The Loading Zone (RCA Victor)
• Hotwire - Al Green (Bell)
• My Children, My Children - Jesse Hill (Chess)
• Sitting On My Sofa - The Kinks (Pye)
• The Original - The Squires (Crypt)
• Ain't Got You - Elias Hulk (Youngblood)
Rob's picks:
• Open The Door To Your Heart - Darrell Banks (Revilot)
• Smiling Faces Sometimes - The Temptations (Tamla Motown)
• I Can't Break Away - Chuck Jackson (ABC)
• Wait By The Water - Bobby Darin (Capitol)
• Got Love If You Want It - Slim Harpo (Excello)
• Are You Satisfied - The Exciters (Roulette)
• Once I Had A Fortune - Ernest V. Stoneman & His Dixie Mountaineers (Historical)
• Java - Tousan (RCA)
• The World Through A Tear - Neil Sedaka (RCA)
• Just Another Dance - Marlina Mars (Okeh)
• Then Only Then - Walter Jackson (Columbia)
With thanks to colleague James Addyman who was at Vaaghuyzen some part of New Year's Eve 2005.
Jim's picks:
• There Goes My Baby - The Walker Brothers (Philips)
• Where Whitey Ain't Around - Quincy Jones (United Artists)
• Tres Lobos - Mark III Trio (Atco)
• A Little Piece Of Leather - Donnie Elbert (Gateway)
• I Feel Alright - Jimmy James & The Vagabonds (Pye)
• Sockin' 1-2-3-4 - John Roberts (Duke)
• There's A Ghost In My House - R. Dean Taylor (Motown)
• Les Cactus - Jacques Dutronc (Disques Vogue)
• Break It All - Los Shakers (Odeon)
• Orange Peel - Reuben Wilson (Blue Note)
• Inventions - Piero Piccioni (Easy Tempo)
• Blues Work - I Marc 4 (Irma)
• That Groovy Shingaling - Orchestra Harlow (Fania)
• No! No! No! - Pete Terrace (A/S)
• Pressure Drop - Toots & The Maytals (Trojan)
• Ain't That Peculiar - Delroy Wilson (Trojan)
• Got My Mojo Workin' - Art Blakey (Limelight)
• The Beat Goes On - Joe Jones (Prestige)
• Hey Western Union Man - Clarence Wheeler & The Enforcers (Atlantic)
• On Top Of The World - S.O.U.L. (Musicor)
• Love Sick - The Dynamics (Kent)
• Bat Cave - The Marketts (Warner Bros)
• Cold Sweat - Mongo Santamaria (Columbia)
• Hey Joe - Marmalade (CBS)
• Shop Around - The Loading Zone (RCA Victor)
• Hotwire - Al Green (Bell)
• My Children, My Children - Jesse Hill (Chess)
• Sitting On My Sofa - The Kinks (Pye)
• The Original - The Squires (Crypt)
• Ain't Got You - Elias Hulk (Youngblood)
Rob's picks:
• Open The Door To Your Heart - Darrell Banks (Revilot)
• Smiling Faces Sometimes - The Temptations (Tamla Motown)
• I Can't Break Away - Chuck Jackson (ABC)
• Wait By The Water - Bobby Darin (Capitol)
• Got Love If You Want It - Slim Harpo (Excello)
• Are You Satisfied - The Exciters (Roulette)
• Once I Had A Fortune - Ernest V. Stoneman & His Dixie Mountaineers (Historical)
• Java - Tousan (RCA)
• The World Through A Tear - Neil Sedaka (RCA)
• Just Another Dance - Marlina Mars (Okeh)
• Then Only Then - Walter Jackson (Columbia)
With thanks to colleague James Addyman who was at Vaaghuyzen some part of New Year's Eve 2005.
Thursday, May 18, 2006
Chicago finds
VAAGHUYZEN ROB G. 13 May 2006: finds from Chicago last week only
First set: 16.00-17.00
Second set: 18.00-19.00
Tuesday, April 18, 2006
Gene Pitney R.I.P.
VAAGHUYZEN ROB G. 15 April 2006: Sobbing about & with Gene Pitney
17.00-19.30
Thursday, April 06, 2006
Wilson Pickett R.I.P.
Wilson Pickett remembered - 21sth January 17.00-19.00, RG, Vaaghuyzen
There was a peculiar after-party atmosphere, with people willing to dance but for some physical co-ordination did not work properly anymore, and the strange request: "Don't you do techno?" This was provided immediately at 19.00h. We forgot our headphone, but most of the times it worked out well.
No time for sobbing - the techno was starting already...
Thanks to Backbeat Records and Carmsgroup who provided some of the chooons...
Still fighting the law - remembering Buddy Holly
4 FEBRUARY 2006, VAAGHUYZEN, RG 17.00-19.00
Keep on steppin'
18 FEBRUARY 2006, VAAGHUYZEN, RG SETS
16,00-17.00
17.00-18.00 LADY G. SET
18.00-19.15 ROB G. SECOND SET
18 maart 2006 - 1979-1995
VAAGHUYZEN ROB G. 18 March 2006: Anniversary waltz
A strange experience - playing out the records you spun as new on the radio, at the time...
The set was inspired by the mindless idiocy of a certain radio station that broadcast a top-880 of the eighties. Their eighties are not mine. These are - well in fact the selection runs from 1979 to 1995, about the year I stopped bothering about new Anglo-American music, more or less. Soul music was not the main priority this time. (R.G.)
The anniversary: Lady Godiva being 21 years on radio, RG 27 years, and both for two years now spinnning the platters that matter at Vaaghuyzen...
16.30-17.30
Yes, there is another anniversary too...
18.15-19.30
Tuesday, April 04, 2006
Tweede verjaardag bij Vaaghuyzen - 27ste bij De Radio...
VAAGHUYZEN ROB G. 1 April 2006: The natives are restless
17.00-19.30
Wednesday, March 08, 2006
Jaren tachtig? op deze manier... bedankt...
Veronica vindt het nodig dezer dagen een top-880 over de jaren tachtig uit te zenden. Er staat erg veel in die lijst dat ik voor geen geld (terug) wil horen, rotzooi die zij destijds al draaiden. En er staat vooral veel niet in van wat ik destijds als deejay op Kemphaan, RVZ, Radio 100 en Radio Amsterdam Noord gedraaid heb - van Martha and the Muffins tot en met de Stone Roses (waar ik in Amsterdam de eerste mee was, de telefonische reacties waren nauwelijks bij te benen - dus gelukkig maar, eigenlijk, dat die er niet bij staan).
Het valt op dat hiphop en house niet bestaan of bestonden bij Veronica, maar ook voor Renee en Renato hoef je niet bij hen langs te komen (of ABBA) - ze denken dat ze aan goede smaak moeten doen.
Ik (Rob Geritsen) ga de lijst na en vermeld wat meer dan eens is langsgekomen op de 95,5, of wat ik zelf elders heb gedraaid (er is geen Radio-100-muziek bij merk ik).
De hoogst genoteerde wel degelijk oorspronkelijk typische underground hit van de voortzetting van Joy Division (Pardoel!) - waar Veronica nooit van gehoord heeft...
Ik herinner mij dat ik dit door Marcel (Freek Frituur) aangeleverde nummer wel degelijk regelmatig met enig genoegen heb gedraaid, redelijk vroeg op de maandag.
Nog steeds passabel dansvloernummer.
"Braaksel", vond Gerrit Theunissen. Vanwege het ritme waardeerde ik het wel.
Destijds heette het wave, nu moet je het met terugwerkende kracht nieuwe romantiek noemen. Houdbaar.
Nog steeds een dansvloernummer.
Ik had (en heb?) er een hekel aan, maar anderen draaiden het stuk op RVZ. Heb het een keer gedraaid toen het voor de zoveelste keer opnieuw in de Britse hitparade opdook, als nieuw/recurrent (en een beetje om te pesten).
Stond op studiotape, maar herinner mij er niets meer van.
Prachtige bombast, geleverd door Annabelle, een nummer dat dierbare herinneringen oproept.
Was dit wel jaren tachtig? In ieder geval wel Radio-Kemphaan-materiaal.
Ik was (en ben) er niet kapot van, maar sommige collega's vonden het onweerstaanbaar. Nee, dan de versie van Weird Al Yankovic.
Mooie blue eyed soul, houdbaar
"Die ellende," zei iemand van Unique - een aanbeveling dus. De Eurythmics waren in het begin underground, dit nummer is blijkbaar een keerpunt naar hun mainstream-doorbraak. Maar het blijft een sterk nummer.
Waar gaat het over? Intrigerend, houdbaar.
Prachtige blue eyed die ik ook thuis met genoegen (eventueel met wegpinken van traantje) opzet. Wellicht mijn nr.1 over het decennium.
Alleen de groepsnaam al klinkt naar underground. Een grote hit tenslotte, maar houdbaar.
Werd als recurrent gedraaid, vooral door Peter Waslijn (Jeroen Dirks). Prettig niemendalletje.
Op den duur was ik degene die met nieuwe Bangles-singles aankwam. Tot en met Eternal flame op Unique, waar je alleen easy listening mocht draaien - en het werd de nieuwe single en hun grafschrift, en ik kan hem niet meer horen. Deze wel, beter dan het origineel tenslotte.
Zelf meegebrachte 12" uit Engeland, 1986. Dat ze daar bij Veronica nu nog van houden...
Het staat mij vaag bij dat deze wel gedraaid is, evenals Talk talk, wat zelfs een RVZ-hit was.
Een soort strijdlied. Maar het was wel over, in 1987.
Op soulfeesten en als recurrent. Houdbaar dansvloernummer.
Frits van Egters (Pieter Buys) kwam er mee aan, ik kondigde deze tip van hem aan als "Al Stewart goes disco". A grow-on-you niettemin, nog steeds houdbaar.
Achteraf toch sluipmoord op het mooie nummer van de Everly Brothers. Zou het nu alleen back to back met het origineel nog draaien (eventueel met Waylon Jennings' versie).
The Undertones ontbreken bij dat Veronicavolk. Dit is toch niet helemaal the real thing. Dolf Jansen-muziek, ook weer niet slecht.
Liever de Staple Singers, maar ook deze: uitstekend dansnummer.
Dr. John Stalin alias Henk Pardoel alias Jack Quarles draaide dit grijs. Toen vond ik het vreselijk, en dat stak ik niet onder stoelen of banken, nu zie ik het inderdaad als goede rock'n'roll. Ik denk dat het kwam doordat de Runaways wat suspect waren (maar een van de latere Bangles kwam ook uit die band).
Ik vond Prince destijds al zwaar overschat, er is geen reden hier nu anders over te denken. Velen dachten er toen wel anders over.
Dick-Jan en ik draaiden het in ieder geval.
Niet helemaal houdbaar gebleken, toen was het een goed dansvloernummer.
Mijn verjaardag, 1986... Een Prince-compositie. Ze hebben betere nummers gemaakt die dan ook niet in deze lijst voorkomen..
Superieur, nog steeds.
Geldt het zelfde voor als voor het vorige nummer.
Voor velen de eerste kennismaking met de blues. Daar moet je het eigenlijk maar niet mee vergelijken.
Therapeutische pop. Ik begrijp niet wat de mensen hier in zagen, Marcel kwam steeds met nieuwe 12''-es van hen aan, er zal iets ingezeten hebben wat ik niet zag (en nog steeds niet zie).
De betere Dolf Jansen-muziek. Houdbaar.
Ik heb de film met Gerrit Theunissen (Aad Lindeman) gezien. Twijfelde en twijfel aan de verfilmbaarheid van 1984 en aan de mogelijkheid van soundtrack. Maar gedraaid heb ik hem, uit loyaliteit...
Zeiknummer. Pieter Buijsmuziek.
Nog steeds goede toepassing van Zuidafrikaanse muziek in Amerikaanse pop.
Lang niet meer gehoord/gedraaid. Destijds een sterk (dans)nummer van de you-heard-it-here-firstsoort. Zou de houdbaarheid moeten uitproberen (de Veronicanotering belooft niet veel goeds).
De heren met een proeve van engagement. Plotseling konden de Stones (weer).
De pretenties van dit nummer bestreed ik graag met de versie van The Commentators (ontdekt door Dolf Jansen) - toch een klassieker (ook in die versie). In deze dagen van Nieuwe Oorlog staat het ook in een ander licht.
De maestro bewees nog steeds in topvorm te zijn. Leuke film ook.
Jasses - heb mijn mening al gegeven. Maar veel gedraaid door collega's.
Houdbare klasse.
Heb ik dit destijds gedraaid als nieuwe single? Waar is mijn emmertje?
Beter voorbeeld van dansbare en houdbare blue eyed van het duo.
Dansvloerkraker. Is dit wel '80?
Zorgt nog steeds voor een goed gevoel. Annabelle kwam er mee aan, een ware ontdekking.
Uptempo, maar het blijven de Simple Minds. RVZ-hit geweest, niet aan mij besteed.
Plotseling leek Mike Oldfield draai- en misschien zelfs dansbaar.
Ze hebben wel eens (een paar maar) foute nummers gemaakt. Dit is daar niet een voorbeeld van.
Heet dit echt zo? Dansvloerkraker, soulfeesten, recurrent.
Haar comeback als soloartieste. Veronica liet haar na twee weken vallen. Wij niet, en de voormalige zeeschuimers moesten er op terugkomen en doen nu net of het hun ontdekking was. De comeback viel verder tegen, en Veronica en consorten zagen het (dus) toen wel in haar.
Synthipop, Moderne Muziek - zo heette het toen.
De Boys waren het eerst op RVZ gedraaid, dus ze konden... ook toen ze eigenlijk niet meer konden. Maar wanneer was dat eigenlijk?
Werd op zijn manier ook voor new wave versleten. Kan echt niet (meer).
Voor het eerst gehoord bij Peter Bartlema. Hall & Oates, blue eyed en houdbaar.
Heb het zelf regelmatig gedraaid en sta er nog steeds achter.
De Human League begon als experimenteel-alternatief ('vinyl'). Hier waren ze synthi, maar van grote klasse. Ze bleven draaibaar. Toen dit actueel was was het net aan het uitgaan met mijn eerste lief met wie ik een herkansing had gehad, dus het heeft een zware lading. Jammer dat het in deze lijst staat, maar het was aan beide zijden van de wateren een grote hit.
Pardoel kwam met dit bandje aan, en crossover-reggae was toe nieuw en leuk. Doe Maar was een Nederlandse variant. Ooit is het nieuw en verrassend geweest.
Soul! Beproefde namen uit een beproefd geslacht. Kwamen ze eigenlijk naar voren toen Sam Cooke in de Grote Herkansing kwam?
Merkwaardigerwijze kende ik (en draaiden we) eerst het antwoordnummer Thunder and lightning van Miss Thang - prachtig. Dit oorspronkelijke nummer kwam later aan - misschien via Johan Alverman (Hans Diepstraten). Mooi, maar om de een of andere reden kan ik mij er niet toe zetten het nog te draaien. Miss Thang zou in een rare soul setting passen (want zeldzaam).
Is dit 80s? Dan maar net. Het valt mij nu pas op dat Iggy Pop bij Veronica geheel ontbreekt.
Het enige nummer van Michael Jackson dat regelmatig gedraaid is, en dat ik zelf heb. Tip van Marcel Kennis.
Het begin van... ja, waarvan eigenlijk? Met genoegen gedraaid in '89, en nog steeds.
Plotseling kwam Tom Jones uit de kast als de soulzanger die hij steeds geweest was. En nog steeds graag gedraaid.
Tja, veel rereleases in de jaren tachtig . Maar dit is voor mij toch echt 1968. En ik geef de voorkeur aan Gladys Knight.
Een niet waar gemaakte belofte. Soul!
Rerelease. Maar ware klasse is tijdloos. Niks 80's! Pak u weg, mislukte zeeschuimers, blijf van De Muziek af.
Vroege jaren-zestig-stijl. Een groot deel van de jaren tachtig was retro. Maar mooi, nog steeds.
Ach hemeltje, dit is het enige nummer van de Smiths dat ze kennen. De huisband van de 95,5 - How soon is now, oorspronkelijk een b-kant, is er ontdekt, ook speciaal terwille van De Overkant. Een van hun minste nummers - ik katte destijds nogal op de band ("achach, de nieuwe Smiths") die mij achteraf zeer dierbaar is. Dit is uiteraard een van hun mindere nummers.
Als het net uit was kon je iets van Madonna draaien. Hilversum was zo traag dat je er weken mee voorlag. Iets wat ze niet zullen zeggen, toen niet en nu zeker niet. Deze heb ik met overtuiging gedraaid.
Noveltysound, niet te categoriseren. Houdbaar.
Een voormalige toekomstschijf van Radio Amsterdam Noord. Juist de goede mix van weemoed en opgewektheid die bij een goed popnummer hoort - zijns ondanks, lijkt mij.
Dank ik aan Peter Beuconetti (Peter Remmelenkamp), die zelf al geen deejay meer was toen. Nog steeds een topnummer.
Prettig waveniemendalletje. Recurrent.
Mooi en indringend. Subtiel lied illustratief voor de Thatchertijd (en nog steeds).
Krachtige synthi van een zangeres met kloten, zoals Pardoel zou zeggen.
De Godfather met een van zijn dansbaarste nummers, en dat uit de 80's...
Het origineel van Jackie De Shannon heb ik veel meer gedraaid. Recurrent.
Ik geloof er niets van dat ze dit in zijn eigen tijd gedraaid hebben. Kemphaanhit, en volgens mij uit 1979.
Pas jaren later zag ik de ironie er van in en waardeerde ik het. Toen vond ik het niks (begreep het niet).
Dit is zooooo 1979, wat doet het hier? Of hadden ze dit pas door in 1980 of zo, bij Veronica?
Zelfde commentaar als vorige nummer. Mooie cover - nu het origineel nog eens vinden. De versie van The Kinks waart wel rond, ook als rerelease onbetaalbaar.
Dick-Jans favoriete band. Toepasselijk en dus grijsgedraaid bij de Pinkstermarathon van 1982. Nog steeds kippevel - en onlosmakelijk met die dagen verbonden.
Het enige nummer van de Style Council dat ze kennen, wat een treurnis.
Eigenlijk draai ik nooit meer iets van de Eurythmics. Moet het eens proberen. Niet met dit nummer.
Uit mijn RAN-dagen. Nabloei van een groot zanger - en toen was het afgelopen. Heb het laatst 'revived' - raar eigenlijk met muziek die je als nieuw gedraaid hebt. Your age is showing, gov'nor..
Dansvloer-recurrent. Niet hun beste, maar goed genoeg.
Er waren maar een paar exemplaren van in Amsterdam, en die laatste was gereserveerd. Maar ik moest en zou hem die avond draaien op RVZ. "Neem dan maar," zei de sympathieke platenhandelaar - het liep toch tegen zessen. Weken later stond hij 30 in Veronica's tipparade. Achach - toe ndeed het er nog toe om dit bij te houden.
Pieter Buijs wilde niet geloven dat ik dit nummer pas in 1986 voor het eerst gehoord heb - Herman's Hermits, Otis Redding - maar niet het origineel.
Toch draag ik geen spijkerbroeken.
Recurrent, maar het is dan ook niet uit de jaren tachtig.
Soul!
Nog zo'n band die ik nooit meer draai. Volgens mij ook niet uit de 80's, maar dat kan ik mis hebben. Hun beste en mij dierbaarste (Back on the chain gang) staat natuurlijk niet in deze lijst.
Northern-soulstijl midtempo - en voor de grap draai ik hem wel eens, en eigenlijk met alle genoegen. Puristen worden daar boos om, maar dat zoeken ze zelf maar uit.
Janet kon waar haar broer niet kon. Nog steeds leuk om te horen.
Vooral als recurrent.
Deze als laatste draaien in de nacht, met de studiodeur open - en dus met zicht op de slapende stad vanaf negen hoog, in de heldere lucht... Wat moet Veronica hier mee, viel hij even uit zijn droom over 1982.
Het stond weken nr.1 bij RVZ, en viel goed bij mensen die verder niets aan zwarte muziek deden. Kwam zeker door Aerosmith. Iets voor Stonesfans, lijkt mij. Heb er een punt van gemaakt het niet te draaien als het niet hoefde (niet dus).
Heroin chic, zo zag ik het laatst omschreven. Geen Stranglersnummer, maar het kan zelfs zijn populariteit in foute kringen doorstaan.
Gunst ja, deze heb ik op de RAN gedraaid. Moet hem toch weer eens beluisteren, herinner mij dit niet meer.
Liever het origineel natuurlijk, maar het blijft een kraker. Vooral als recurrent gedraaid.
Reden om op zoek te gaan naar het origineel, dat beschikbaar kwam door het spijkerbroekeneffect. Prachtige versie, ik durf te stellen: beter dan het origineel zelfs.
Dolf Jansen was de Springsteenman op RVZ, Annabelle draait hem nog steeds met genoegen.
Veel gedraaid vanwege de tekst met name. Nog steeds een dansvloerkraker.
Ook toen konden ze het niet laten zwarte muziek te coveren, maar doordat het origineel voldoende beschikbaar en bekend was kon het nu wel.
Heb Relax of niet zien staan of over het hoofd gezien in deze lijst. Maar deze Skaaireediomuziek doet het oo kveel beter bij de Veronicamensen. Ook dit zal wel ironisch bedoeld zijn geweest.
Bowie!
Volgens mij draaide alleen Gerrit Theuniisen deze.
Kemphaanplaat. Weet niet goed wat hij toevoegt aan Jimmy Cliff of Desmond Dekker.
Peter Bartlema zag het goed met dit nummer waar ik niets in zag toen hij er mee aankwam.
Annabelle draait hem nog wel eens.
Now we're talking... Opzetten maar weer eens.
Gunst ja... Houdbaar? Denk het niet - maar mischien te reviven.
Dat dit tot de mainstream is doorgedrongen...
Dit nummer is onlosmakelijk verbonden aan de dagen toen Uuk, de man achter RVZ, pal boven mij woonde. Radio Kemphaan bevond zich meestal bij mij. Uuk draaide dit vaak en graag, een teken dat hij in de lucht was, ik hoor er verder niets aan af, maar het is een radioherinnering. Als we niet boven elkaar gewoond hadden had de radiogeschiedenis in Amsterdam er heel anders uitgezien, en mijn leven en dat van vele anderen zeker ook.
Dr. Robert (Paula Scherpenzeel) was de Cure-vrouw. Annabelle draait deze nog wel eens.
Hm, tja, hoe klintie ook alweer? Met zo'n titel!
Henk Pardoel kwam er mee, en terecht. Nog steeds een kraker.
Alleen op single te vinden, bijzondere cover van een bijzonder nummer.
Annabelle was de Kate Bush-vrouw. Ik heb haar deze 12" gegeven, weet niet meer de gelegenheid (verjaardag?).
Ik heb hem, maar hoe klinktie ook alweer?
Stranglers nieuwe-stijl. Nog steeds goed.
Soft soul zoals we die met genoegen draaiden toen hij nieuw was - maar nu? Proberen misschien maar (deze notering belooft niet veel goeds).
Ja! Nog steeds!
Zijn beste single van toen, die nog steeds kan.
Stout! RVZ-hit die ik eigenlijk nooit (meer) draai.
Recurrent. Hoe goed hij was drong tot mij door toen ik hem in het homoprogramma bij GOT hoorde - dat was de enige plaats bij dat station waar je dit kon horen.
Ritme van onder andere Ready for love van Martha and the Vandellas en Lust for life vam Iggy Pop, zoals ik Marcel ooit achtereen heb horen aantonen. Het enige nummer van The Jam dat ooit tot de hoi polloi in Nederland is doorgedrongen. Pieter Buys was de Jam-man (leek in het begin ook op Paul Weller).
Soul! Houdbaar? Weet niet zeker.
Wat staat er eigenlijk ongelooflijk weinig hiphop in die lijst.
Hiervoor kan men mij nog midden in de nacht wakker maken...
Dat je deze volop kon draaien voordat ze die in Hilversum door hadden.
Pardoel was oorspronkelijk de Bananaramaman. Recurrent. Nog steeds goed.
To France, mag die ook? (was niet iedereen blij mee).
Dick-Jan was de Kid Creole-man op RVZ. Steve, de gastheer in Vaaghuyzen op zaterdag, is er nu lyrisch over, dus we draaien hem in de eerste plaats om hem te plezieren - blijkbaar alleen in Nederland doorgebroken destijds.
Nog steeds goed.
Op zaterdag 2 februari 1985 om 15.00 uur ging Radio GOT weg van de 95,5. Ik gaf geen seconde de tijd om de mensen over de lege frequentie te laten nasnikken. Het staat mij sterk bij dat dit een van de nummers was die ik vroeg in dat fameuze uur heb gedraaid. De zanger bleek later een onuitstaanbare relnicht - maar dat doet er niet toe - 95,5-geschiedenis!
Toch nog een Michael Jackson-nummer dus...
Niet algemeen. Recurrent.
Koude-Oorlogstreurnis. Niet houdbaar gebleken.
Deze juist wel. Hier hebben we het over RAN-tijden. Nog steeds graag gedraaid.
Daisy Bouterse (Rubia Goedhart) kwam hiermee aan. Mierzoet, maar dat paste wel bij haar, en gelukkig lang voordat de menigte het doorkreeg.
In de radioloze dagen 1987-88 kwamen de BeeGees zowaar met een goed nummer. Nooit gedraaid in zijn tijd, maar geschikt om te reviven (ook al staat het in deze lijst).
Nog steeds een dansvloerklassieker. Als zodanig gedraaid, toen en nu. Verder Kemphaanplaat (Pardoel?).
Ook nog steeds choooon!
Toen waren de dames nog (post)punky. Mooie holle sound in een cover van een swingnummer.
Het enige nummer in deze lijst dat ik "gebroken" heb, door het als gedoodverfde nieuwe single te introduceren. En dat werd hij op den duur. Onontkoombaar. En houdbare soul (al draai ik hem nooit meer).
Muziek van een freakerige jingle bij mijn programma, ingesproken en opgenomen door Rob van Ewijk (Dick-Jan Broer). Zou denken dat het te weird was voor de Hollandse oortjes, maar dat valt mee dus (of tegen).
Een grote hit, maar mooie blue eyed van mensen die uit de soulscene voortkwamen en dit hiermee niet verloochenden.
Uitmelken dat ene album.
Een van de eerste nummers die ik op SCORPIO gedraaid heb, herinner ik mij. Maar het was natuurlijk een RVZ-plaat. Eigenlijk ook blue eyed soul.
Hierop had de hele piratenscene van Amsterdam zich gestort - dansbaar, intrigerend, en 100% Kate Bush. Moet Annabelle eens vragen wat ze er (nu) van vindt.
Dat Yazoo in deze lijst staat - hebben die gasten het echt gedraaid destijds?
Nog steeds kippevel.
Idem dito - doen ze het er om?
Ook de antwoordsongs...
Peter Bartlema kwam hiermee uit Berlijn in 1982 en hij voorspelde dat het groot zou worden. Hij had gelijk, zoals wel vaker.
Zou hem weer eens moeten draaien.
RAN-tijden. Zou het weer eens moeten proberen.
Uitstekend - maar wat een armoe dat dit het enige "Afrikaanse" nummer in deze lijst is.
Uit de eerste edities van de RVZ-top-20. Overleeft ook de kleffe handjes van Veronica (wat vind je daar van, Jo?).
Recurrent, dansvloerkraker. Al snel moeilijk te vinden destijds overigens.
Hoeveel Pretenders moet een mens aankunnen?
Hun zwanezang, als ik het wel heb.
Ad Rem (Tom Prins) was de Nits-man. Hoorde dit bij het boek van Nooteboom?
Hoort bij de dagen dat ik niet meer op de Zilverberg woonde en ook mijn nachtprogramma kwijt was, dus dit draaide ik overdag. Mooie mix van weemoed en opgewekte dansbaarheid.
Recurrent. Is dit 80's?
Ook om keihard thuis over de kopfoon te beluisteren - superieur.
Vast wel.
Goed dansvloernummer nog steeds.
Jazzy of blue eyed, een van de vele ontdekkingen van Marcel.
O nee, niet weer de Eurythmics.
Gabba gabba hey! Rock 'n' roll is onsterfelijk.
Met tekstuele aanpassingen nog steeds van toepassing. Ik draai liever de Valentine Brothers nu, maar deze versie mag er zeker ook wezen.
Tja, waarom niet?
Feestnummer, nog steeds.
Eens een Princenummer met een sterke tekst.
Stomper, blijverdje.
Moet ik toch ook weer eens draaien.
Zie Always the sun.
Om te illustreren dat er toch verdomd weing soul in die lijst staat.
Veel gedraaid, maar vond er niet veel aan.
Superrots (Frans Bonte) kwam als eerste met U2 in 1980, later draaide Dolf Jansen ze consequent. En nog meer dan toen zeg ik: nee! nee! nee! en nog eens nee! Nee dus.
Ook niet aan mij besteed.
Sunday, February 12, 2006
Subscribe to:
Posts (Atom)