André techniekt Transkul, Radio 100.
Tuesday, July 28, 2009
Die knop moet je hebben
De Vaaghuyzensessies op dinsdagavond, de laatste openbare uiting van Radio 100. Ze hebben het station niet gered.
Het bracht wel enige samenhang, samenwerking en saamhorigheid bij een aantal programmamakers. Te laat.
RG de 50-quidman wijst Lady Godiva op de werking van het mengpaneel voordat zij begint, bij de wisseling van de wacht.
Sunday, July 26, 2009
Deejay met embonpoint
Vaaghuyzen, oktober 2004 - RG de 50-quidman.
In de Northern Soulscene is een dergelijke ronding geen probleem....
Dave Godin 1936-2004
In Nederland heerst het merkwaardige idee dat de studentenband uit Londen, The Rolling Stones, veel ruiger en echter was (is?) dan die slappe Beatles en andere Merseybeatbandjes. En dat zij pas echt "zwarte" muziek vertaald voor witte Britten, en naar zou bijken ook voor witte Amerikanen, brachten. Dave Godin wist wel beter, en met hem zoveel Britten. Hij had met Jagger op school gezeten en had hem in contact gebracht met Amerikaanse R&B. Hij was ontdaan toen Jagger en zijn vrinden er mee op de loop bleken te zijn gegaan en de oorspronkelijke uitvoerenden van hun broodwinning hadden beroofd. "Kun je mij voorstellen aan Marvin [Gaye]?" moet Jagger Dave ooit gevraagd hebben - over de zanger van het origineel van Can I get a witness?. "Stel je f** zelf voor," heeft Dave geantwoord. Hij heeft het (Britse) Tamla Motown-label opgericht, zelf een label geëxploiteerd, het (Britse) Soul City, maar hij had geen talent voor kapitalisme. Hij stelde verzamelalbums samen van onbekende artiesten en bedacht de uitdrukkingen deep soul en northern soul voor onderscheidene genres. En hij is altijd boos gebleven over Jaggers diefstal. Het was een klassekwestie: rijke middenklassetypes die van de arme zwarten stalen.
Jammer dat Dave niet genoemd is in het Jazz-nummer van De AS. Maar toen leefde hij, nog net. De kanker velde hem op 15 oktober 2004. Hij heeft zijn inzet voor de zwarte muziek altijd als horende bij zijn (het) anarchisme gezien. Terecht, kameraad, en de tijd zal toch aan onze kant staan.
Lou Rawls remembered - 7th January 2006 16.15-17.45, RG, Vaaghuyzen
# I'm a king bee - Lou Rawls
# A natural man - Lou Rawls
# Dead end street - Lou Rawls
# Radetzky March (J. Strauss Sr.) - National Philharmonic Orchestra
Strange - a new and hopefully peaceful year always starts with fireworks and this militaristic tune - anyway, Prosit Neujahr!
# Happy new year - Beverly
# Baby I'm leaving you - The Levee Breakers (feat. Beverly Kutner)
# Political science - Randy Newman
# Walk away Renée - The Left Banke
# Seven seas - Echo & the Bunnymen
# When Jesamine goes - The Bystanders
# Dirty work - Ian Matthews
# Maybe the morning - Sunny
# Bring it on home to me - Sam Cooke feat. Lou Rawls
# A little less of Lou's blues - Lou Rawls
# (Ain't that) good news -The Supremes
# Hold on, I'm coming - Chuck Jackson
# Bang! bang! - Joe Cuba Sextet
# Agua de beber - Elsa Laranjeira
# Drive my car - The Beatles
# Golden lights - Twinkle
# Gonna get along without ya' now - Trini Lopez
# Hello little girl - The Fourmost
# Dodenrit - Drs. P.
# Het feest dat nooit gevierd werd - Jules de Corte
# That's what love is -The Hesitations
# Stormy - The Supremes
# Ai o tempo - Pedro Barroso
# Pack up your sorrows - Mimi & Richard Farina
# I see you when I git there - Lou Rawls
Perfumed soul
JOHN PEEL, PIONEER IN SOUL RADIO TOO
He was there on the Big L as if he always had belonged on British radio - and he remained that way until the day he passed away unexpectedly.
This is being written while it is still news even to be confirmed: John Peel will not be on the radio anymore.
The biggest part of his career in Britain was spent on the scab station Radio 1 on which he was just like on London 266: himself. Beacon for what since the moment he started the Perfumed garden could be called the underground or the alternative scene.
The man who bridges the gap in time musically between the Purple Gang and Dave Clarke (or if you will: between Dave Clark and Dave Clarke) cannot be replaced and will not be replaced. Only the gap remains.
It will make the fight for other sounds on the radio even harder, because he will not be around to let us hear all kinds of new and old music.
During the first months of his nighttime show on 266, the Perfumed Garden, the weekends were dedicated to nonstop soul music, under the useful title The Soul Show. To my astonishment his replacement on the ship at the time, Ian Damon, announced that the show was discontinued, "which John Peel will regret as much as I do". No explanation given.
Anyway, John Peel was also a pioneer in soul music radio in Britain, which probably will not be remembered apart from this place right here right now.
Keep on rockin' up there, famous colleague!
DAVE GODIN...
..died eleven days before John Peel, and only now I learn how important he was to the (black) music scene... Introducing Mick Jagger to black music - was it right, after all? And Dave Godin turns out to be anarchist - I do not think the combination outrageous, since I am one myself... But some people think it strange...
Not having personal memories about Dave Godin, but realising his importance I can only refer to this site.
(28 oktober 2004)
Thursday, June 25, 2009
Ruud de Wolff - een naschrift bij The Blue Diamonds
Een Duitse anarchistische uitgeverij heeft een soort gedenkboek uitgegeven over Indorockers - Nederlandse jongens van Indische achtergrond die rock'n'roll maakten, en daar in Duitsland bij de jeugd die iets anders wilde dan de gangbare Schlager en tieneridolen, succes mee hadden. Veel van de betrokkenen zijn in Nederland onbekend gebleven - misschien hadden ze een zelfde soort onderstroom"-succes als in West-Duitsland, ik meen dat er intussen ook een Nederlands boek over de zogeheten Indorockers is verschenen. Heeft Lutgard Mutsaers niet zelf banden met een van die bands?
De tweede naam die mij te binnen wil schieten als het over de Indorockers gaat is die van de Tielman Brothers. Maar de eerste, de grootste op Nederlandse schaal, zijn de De Wolff Brothers, The Blue Diamonds dus. Een van hen is kort voor de kerst overleden, Ruud.
Het waren nette Nederlandse jongens. Ze zorgden voor versies van Amerikaanse hits die voor Nederlandse ouders acceptabel waren. 'Til I kissed ya of Oh! Carol waren in hun originele versies veel te ordinair. Dat kan niet alleen de reactie bij mij thuis zijn geweest, waar mijn zuster de potentiële rock'n'roll-afneemster was. Dat was, zeker voor de jongere observator van dit alles, die natuurlijk ook allang rock'n'roll-liefhebber was, juist het bezwaar. In toenemende mate, natuurlijk, en zeker toen het aan het aflopen was met The Blue Diamonds.
.
Ze waren een regelmatig verschijnend fenomeen op dat andere Geheel Nieuwe dat een rol in het menselijk leven ging spelen destijds in Nederland, de televisie. Neil Sedaka of The Everly Brothers zijn zelden live op de televisie geweest. De Diamonds konden altijd wel even langskomen. Playbacken, natuurlijk, want het hele orkest van Jackie Bulterman, de man achter hun succes, kon moeilijk steeds opdraven. Van Neil Sedaka coverden ze naast Oh! Carol ook Stairway to heaven, van The Everly Brothers behalve 'Til I Kissed ya Bécauds Let it be me (Je t'appartiens) en Cathy's clown. Toen vond het management van The Everly Brothers het welletjes, want het ging opvallen dat in Nederland een andere groep er steeds met hun nummers vandoor ging. Het werd The Blue Diamonds in een proces verboden dit nog verder te doen.
Achteraf weten we dat dit coveren gewoon een uiting van fanschap was. The Blue Diamonds moesten een nieuwe weg op. Het bleek de weg van het coveren van vooroorlogse songs te zijn, waarmee ze natuurlijk helemaal papa en mama's grote lievelingen werden. Ze zijn er nooit van af gekomen. Na Ramona, dat ook internationaal in de hitparades scoorde, was er geen weg terug meer. Little ship werd gepresenteerd als een terugkomen op de rock'n'roll. Het was mede geschreven door Doc Pomus en Mort Shuman, van wie trots gezegd werd dat zij ook voor Elvis Presley gewerkt hadden - ik zou eerst en vooral aan The Drifters gedacht hebben. Het zou hun zwanezang blijken, wat de hitparadenoteringen betreft. Het Nederlandse publiek wilde opgepoetste vooroorlogse croonersliedjes, Ramona bovenal.
In 1965 maakten The Everly Brothers hun comeback in de Britse hitlijst met That'll be the day van Buddy Holly. Omdat dit geen origineel Everlies-nummer was konden de Diamonds dit wel coveren, wat leidde tot een gedeelde hitnotering in Nederland, zonder dat er een dwangsom aan te pas hoefde te komen. Maar de Everlies mochten allang zelf blij zijn, en niemand lag nog wakker van The Diamonds, in het buitenland zomin als in Nederland zelf. Het is toch altijd treurig om achteraf te zien hoe je roem al voorbij kan zijn op een leeftijd waarop de meeste mensen nog moeten beginnen. Nederlandstalig repertoire - niets lukte echt meer. De mensen wilden Ramona. Ruud de Wolff van Ramona is dood. Zelf was hij liever rock'n'roller geweest.
Nou, troost je, Ruud, daar in de eeuwigheid ben je voor eeuwig rock'n'roller. De mensen die je coverde leven nog, zoals ook je broer - wacht even, Buddy Holly wacht je wellicht op, waarom niet - dus nu kun je helemaal je gang gaan daar. En voor jongelingen die nog niet konden of mochten opende je wel samen met je broer de wereld van de Amerikaanse muziek - een niet te overschatten verdienste. En achteraf kun je dat houterige schoolaccent-Engels als ruig DIY zien in plaats van een beschaafde concessie aan in de huiskamer naarstig meekijkende ouders, kasian. En als ik mijn tweedehandscolbertje met brede lefrevers aanheb krijg ik altijd de neiging een gitaarhouding aan te nemen en zelf Cathy's clown te coveren. Laat die Ramona nou maar aan de ouwe sukkels over...
Transkul, 4 januari 2000
Transkul Playlist January 2000: remembering Curtis Mayfield - Nagedachtenis Arthur Lehning
99,3 Mhz FM, Tuesdays 20-21 hrs4 Januari 2000 - the M-word & het L-woord
Were you tricked again like we by the BBC showing at New Years's
Day? I wonder if it ever stops working: The sound of music...
Anyway: the M-word is out, M for Mayfield, one of the truly great
soulmen who died at Dec. 27th, 1999>
From the days when there was not any "political correctness" to boast
or groan about, and such black statements were deemed to be racist by
White America
Incredible title, written by the M-Man - better known in the Wayne
Fontana and the Mindbenders-version on this side of the Atlantic - but
this is the original, no doubt about that
A former member of The Impressions, singing a Mayfield song
Het
origineel!
Written by Curtis Mayfield, of course
going to go
Well, if there should be just one song for which Curtis M. ought to be
remembered - which is not the case, fortunately -, this is the one...
Signing off with:
Arthur Lehning 1899-2000
Op Nieuwjaarsdag is Arthur Lehning overleden. Aan de beschouwing naar
aanleiding van de PC Hooftprijs in 1999 is eigenlijk niets meer toe te
voegen, of juist heel veel. We laten het voorlopig hierbij:
ARTHUR LEHNING GELAUWERD
De P.C. Hooftprijs is nog steeds de eervolste prijs die een schrijver in
Nederland kan krijgen, en des te beter dat hij inmiddels geen echte
staatsprijs meer is. Als staatsprijs is hij aan de waan van de dag
bezweken, waaraan de omvangrijke jaarlijkse sponsorprijzen per
definitie voldoen. Maar deze hoogste prijs voor Arthur Lehning, dat kan
men toch moeilijk met die waan van de dag vereenzelvigen. Het komt
mij voor dat deze toekenning in Lehnings honderdste levensjaar ook niet
een "nu-het-nog-kan"-erkenning is, zoals met Alberts gebeurd is; al
kunnen we ons wel afvragen of de prijs niet met die ronde leeftijd
samenhangt.
De P.C. Hooftprijs wordt maar zelden gegeven aan schrijvers voor
wie essays of in het algemeen non-fictie het belangrijkste deel van hun
werk is, zoniet het enige. Lehning heeft voorzover mij bekend geen
roman of dichtbundel op zijn naam staan. Hij heeft geschreven over
dichters en prozaïsten die hij gekend heeft - allen uit de klassieke tijd
van de Nederlandse literatuur: Marsman, Slauerhoff, Ter Braak,
Greshoff. Hij heeft met i10 ruimte gegeven aan
avantgardistische kunstenaars in een tijd toen er nog grenzen te
verleggen leken in de kunst. En hij heeft stem gegeven aan het
anarchisme als stroming, in de vorm van een tekstbezorging van het
werk van Bakoenin, en in eigen anarchistische uitingen, bijeengebracht
in bundels als Ithaka, De draad van Ariadne en
Prometheus. Zijn meest herdrukte werk, onder een
onoverzichtelijk wordende hoeveelheid verschillende titels, is zijn
vertoog tegen het jacobijnse leninisme. Er zouden wel andere essays of
verzamelingen heruitgegeven mogen worden van de laureaat.
Afgezien van het feit dat de P.C. Hooftprijs geen staatsprijs
(meer) is, lijkt het mij onzin om te denken dat "het anarchisme" daar
niet bij gebaat zou zijn. Het is net zo gemakkelijk andersom te
interpreteren, en het lijkt mij dat dit gerechtvaardigder is. Maar het is
tenslotte een prijs voor Lehning zelf, die gerust als de belichaming van
de lichtzijde van de aflopende eeuw gezien kan worden, en het past ons
hem met deze bekroning van harte geluk te wensen.
Er valt in zoverre nog iets aan toe te voegen, dat er tussen de
toekenning en de uitreiking een nieuwe verzamelbundel met (vrijwel
uitsluitend) oude, al eerder gebundelde artikelen, verschenen is. En dat
het, net als met Alberts, toch een op-de-valreep-toekenning is
geworden.
Heel even dacht ik dat Arthur Lehning misschien wel echt onsterfelijk
zou zijn....
(André de Raaij)
18 January 2000
,
Opnieuw opnieuw uit, nu ook op Biet het nr.4 - hm, is dat niet
wat veel van het goede?
De stemming zit er niet zo in, maar Ricardo Lagos is de opvolger van
Salvador Allende, zeker en vast...
This sounds somehow familiar, but what is it? A bit like I don't
wanna dance by Eddy Grant, but it must be something in Portuguese
or Spanish - ¿quien sabe?
The filling of gaps in the papyri makes it sound like something very
experimental of the early 20th century...
Poor soul, Lou Johnson: coveredMessage to Martha, and then Adam
Faith went away with it. His Magic potion sounds like Bacharach
and David have been listening very good to Leiber & Stoller and the
Drifters, the lyrics sound a lot like Love potion number 9, and
this one has been coverd by The Searchers too. Lou with the golden
voice only had a chart position with:
Sidney Bechet's Petite fleur put to lyrics. And with what should
have been the greatest a barefoot white English girl with hardly any
voice got away:
Anyway, it is back (back?) in the shop, so give him his chance!!25 January 2000
At last we know about Levi Stubbs: he is alive and performing! We owe
this knowledge to DBW.
Het is weer volop oorlog. Het minste dat we u kunnen laten doen is de
petitie tekenen van Amnesty International
Two numbers with a tiny reference to "Abide with me"....
Dedicado al pueblo indigena ecuadoreño...
Uiterst betreurenswaardig dat de Nederlandse vertaling dit lied in zo'n
onbenullig daglicht plaatst.
For Osman Murat Ülke's very moving letter about his several servings in
jail we refer to Peace News: What's new, now on
line!
Friday, November 21, 2008
Vanachter de dienstverstrekte gordijnen: RVZ, Sinterklaas 1986
Op het aanpalende, dagelijks lopende, weblog heb ik een aantal net teruggevonden foto´s van een Sinterklaasavond op de Zilverberg, meer precies bij RVZ met een keur aan deejays, geplaatst.
Hier, hier, hier, hier, hier en hier.
Alsof er een geest rondzweefde dienaangaande is Peter Bartlema ongeveer tezelfdertijd bezig geweest een RVZ-mix op het net te zetten. Wrap it up van Sam & Dave kende de selectie niet, de Searchers zijn zo groot en oud als ze zijn zodanig ruzie aan het maken dat hun muziek niet terug te vinden is op de denkbare vindplaatsen. De selectie is representatief voor de periode tot die Sinterklaasavond en het station.
Beelden en klanken van mensen die op een zekere tijd en plaats een alternatief boden voor het dagelijkse schandaal dat Nederlandse radio heet. Studentikoos soms, vaak misschien, maar ook gedreven. Dat het niet is doorgegaan of door heeft mogen groeien is veroordeling genoeg van die Nederlandse radio.
Zegt Een Hunner, ik dus.
Hier, hier, hier, hier, hier en hier.
Alsof er een geest rondzweefde dienaangaande is Peter Bartlema ongeveer tezelfdertijd bezig geweest een RVZ-mix op het net te zetten. Wrap it up van Sam & Dave kende de selectie niet, de Searchers zijn zo groot en oud als ze zijn zodanig ruzie aan het maken dat hun muziek niet terug te vinden is op de denkbare vindplaatsen. De selectie is representatief voor de periode tot die Sinterklaasavond en het station.
Beelden en klanken van mensen die op een zekere tijd en plaats een alternatief boden voor het dagelijkse schandaal dat Nederlandse radio heet. Studentikoos soms, vaak misschien, maar ook gedreven. Dat het niet is doorgegaan of door heeft mogen groeien is veroordeling genoeg van die Nederlandse radio.
Zegt Een Hunner, ik dus.
Monday, March 24, 2008
Radio Kemphaan Wikipedia
'''Radio Kemphaan''' was een zeer kleinschalig radiostation vanaf de Amsterdamse studentenflat de Zilverberg. Het was vernoemd naar de bedreigde vogelsoort de kemphaan die gezichtsbepalend was of is voor Waterland, de streek waarop de Zilverberg mede uitzicht bood. Het station was opgericht als eco-anarchistisch antwoord op de gezelligheid die in de begintijd werd uitgedragen door het al bestaande Zilverberg-radiostation, Radio Vrij Zilverberg. Toen de stations praktisch en in de ether buren bleken te zijn geworden is Radio Kemphaan op uitnodiging ingetrokken bij RVZ en hier op den duur volledig in opgegaan. In de praktijk was Radio Kemphaan alleen te ontvangen in een gedeelte van de Buikslotermeerpolder. De zender is later gebruikt ter ondersteuning van enkele kraakacties in Amsterdam, de meeste programmamakers gingen over naar RVZ.
== Gedichten en punk ==
Het station kwam op 1 april 1979 met programma's in de lucht op 96 MHz. De openingsplaat was Anarchy in the UK van de Sex Pistols. Een van de lijfliederen (''pestplaat'') - een toespeling op ''treiterschijf'' - van het station werd al snel het Indie-origineel van Ik verveel mij zo van Drukwerk. De frequentie wisselde nogal eens door de instabiliteit van de zender. De standaard-frequentie was het laatste jaar 100 MHz. Naast politieke vertogen en literaire voordrachten (een compleet voorgedragen Heet van de naald van Max de Jong bijvoorbeeld, en een optreden van dichteressen van 9-2-5 uit Melbourne, onder wie Jeltje Fanoy) was alternatieve muziek het belangrijkste bestanddeel van de programma's. New wave, punk, progressive jazz en andere genres die niet aan bod kwamen op de Hilversumse radio waren gemeengoed bij Radio Kemphaan. Het station had een tijd regelmatig wereldprimeurs van nederpunk-bandjes, bijvoorbeeld het Culemborgse Pitfall. Het station was verder waarschijnlijk het eerste in Nederland dat aandacht besteedde aan dierenbevrijding.
In het voorjaar van 1981 stierf het station als zelfstandige uitzender van programma's een zachte dood toen bleek dat de ontvangst niet eens meer de gehele Zilverberg bestreek.
== Programmakers/deejays ==
Tussen haakjes de meestgebruikte schuilnaam:
* Peter Scholten (Peter W. Eigert)
* Peter Remmelenkamp (Peter Beuconetti)
* Michaël Vandeursen (Jan Kemphaan)
* André de Raaij (Rob Gerritsen)
* Jack Quarles (Dr. John Fever)
* George Claassen (Jan de Stakingsleider)
== Gedichten en punk ==
Het station kwam op 1 april 1979 met programma's in de lucht op 96 MHz. De openingsplaat was Anarchy in the UK van de Sex Pistols. Een van de lijfliederen (''pestplaat'') - een toespeling op ''treiterschijf'' - van het station werd al snel het Indie-origineel van Ik verveel mij zo van Drukwerk. De frequentie wisselde nogal eens door de instabiliteit van de zender. De standaard-frequentie was het laatste jaar 100 MHz. Naast politieke vertogen en literaire voordrachten (een compleet voorgedragen Heet van de naald van Max de Jong bijvoorbeeld, en een optreden van dichteressen van 9-2-5 uit Melbourne, onder wie Jeltje Fanoy) was alternatieve muziek het belangrijkste bestanddeel van de programma's. New wave, punk, progressive jazz en andere genres die niet aan bod kwamen op de Hilversumse radio waren gemeengoed bij Radio Kemphaan. Het station had een tijd regelmatig wereldprimeurs van nederpunk-bandjes, bijvoorbeeld het Culemborgse Pitfall. Het station was verder waarschijnlijk het eerste in Nederland dat aandacht besteedde aan dierenbevrijding.
In het voorjaar van 1981 stierf het station als zelfstandige uitzender van programma's een zachte dood toen bleek dat de ontvangst niet eens meer de gehele Zilverberg bestreek.
== Programmakers/deejays ==
Tussen haakjes de meestgebruikte schuilnaam:
* Peter Scholten (Peter W. Eigert)
* Peter Remmelenkamp (Peter Beuconetti)
* Michaël Vandeursen (Jan Kemphaan)
* André de Raaij (Rob Gerritsen)
* Jack Quarles (Dr. John Fever)
* George Claassen (Jan de Stakingsleider)
Sunday, March 23, 2008
RVZ Wikipedia (op verzoek gemaakt)
Radio Vrij Zilverberg (RVZ) was een vrij radiostation dat vanaf winter 1977-78 tot 11 mei 1987 heeft uitgezonden vanaf de studentenflat de Zilverberg in Amsterdam-Noord. Het station was beter bekend onder de afkorting RVZ, wat al snel de officiële naam van het station werd, toen het station zeker ook en later vooral buiten de studentenflat beluisterd werd.
== Studenten ==
De eerste twee jaren werden bepaald door het ''inhouse radio'' karakter van het station, dat flat en omgeving bediende via een lichte FM-zender. Het station was toen meestal in de lucht na sluitingstijd van de flatbar, dus diep in de nacht. De frequentie was 100 MHz. Vanaf herfst 1979 werkte het station met een sterkere zender en een verticaal gepolariseerde antenne, waardoor aanvankelijk Amsterdam-Noord en later Amsterdam en de wijde omgeving bestreken werd.
Via deze sterkere zender werden in toenemende mate geregelde programma's uitgezonden in de avonduren. De programma's werden de eerste jaren uitsluitend verzorgd door mensen die in de Zilverbergflat woonden of gewoond hadden. De studenten-achtergrond van de programmamakers bepaalde de presentatiewijze en muziekkeuze. Deze kan het best als alternatief aangemerkt worden: new wave, punk, hiphop of rap, zogeheten wereldmuziek, house (vanaf 1986) en in het algemeen alles wat op de legale Hilversumse radio weinig, (nog) niet of wellicht nooit te horen zou zijn.
== 95,5 ==
In 1980 verhuisde het station naar de frequentie 96 MHz, en in 1982 naar 95,5 MHz. In de loop van 1983 kwamen de kraakradiostations De Vrije Keyser en Radio GOT ook op deze frequentie en van beide kanten werd vastgesteld dat in goed overleg de frequentie gedeeld kon worden. Later in het jaar voegde zich het wat muziekkeuze betreft verwante station WHS bij dit overlegplatform, waardoor de stedelijke alternatieve frequentie tot stand kwam, waarbij evenwel elk station zijn eigen zender, studio en uitzendformule behield. RVZ vulde binnen dit samenwerkingsverband inmiddels de middag- en de vroege avonduren. De 95,5 werd in korte tijd zozeer een begrip in Amsterdam dat het gemeentelijke Bureau Jeugdzaken de frequentie aanbeval aan jonge toeristen. Dit leek er op te wijzen dat de stations gedoogd werden door de gemeente. De betrokken stations waren ook nadrukkelijk niet-commercieel, al zond WHS wel wat advertenties uit.
== Alleen in Full Mono ==
Onderling ongenoegen tussen de kraakradiostations leidde ertoe dat op 2 februari 1985 Radio GOT verhuisde naar 100 MHz. Dreigende ontruiming van de studio bracht WHS er toe ook daadwerkelijk in te trekken bij het inmiddels Factum geheten GOT. Dit nieuwe samenwerkingsverband, Radio 100, is tot 2003 blijven uitzenden in de Amsterdamse ether.
RVZ bleef feitelijk alleen als middelgroot station achter op de 95.5. Hoewel vrijwel alle programmamakers (ex-)student waren, kwamen de meesten niet meer van de Zilverberg. Het station had vanaf 1985 een format, gekoppeld aan een eigen top-20 waarin niets te vinden was wat op de Hilversumse zenders te horen was. Ook werd zes dagen in de week een uitgebreide culturele agenda uitgezonden en een zondagse avond gewijd aan soul, de muziek die hoofdingrediënt was van de feestavonden die het station in de laatste jaren organiseerde.
In 1987 werd de toestand op de Amsterdamse FM-band steeds chaotischer. Frequenties werden klakkeloos gevuld door stations die geen rekening hielden met storing van legale stations of andere vrije zenders.
Op 11 mei omstreeks 19.15 maakte de opsporingsdienst een einde aan RVZ, waar juist Twenty rocking years van The Quotations opstond. Toen het station op het punt stond terug te keren werd bekendgemaakt dat de vertrouwde thuisbasis de Zilverberg gesloopt zou gaan worden. Van terugkeer vanaf een andere plaats is niets terechtgekomen.
== Zusterstations==
Naast RVZ bestond op de Zilverberg een als alternatief bedoeld radiostation, Radio Kemphaan, dat tussen 1979 en 1981 ook zelfstandig programma's heeft uitgezonden. Toen de kamer/studio van RVZ pal boven die van Kemphaan werd ingericht werd dit station al spoedig uitgenodigd toe te treden tot RVZ. Na een periode van programma's onder de naam Kemphaan op RVZ werd het zwakkere station geluidloos opgeheven. In de herfst van 1981 ging het zusterstation de Kattenburger Radio Omroep (KRO) van start, eveneens oorspronkelijk bedoeld als station voor studentenhuisvesting, en wel op het Amsterdamse eiland Kattenburg. Enkele programmamakers van deze KRO hebben ook bij RVZ gewerkt.
RVZ was als 95,5-zender betrokken bij de oprichting van de eerste legale lokale Amsterdamse omroep Radio X, later Amsterdam FM, waarbij ook vele RVZ-deejays programma's hebben gemaakt.
De eerste dagen met een zender die tot buiten Amsterdam te ontvangen was, in 1983, heette RVZ Radio Vrij Gdańsk.
Programmamakers/deejays
Een lijst namen van mensen die programma's gemaakt hebben bij RVZ, de meesten zijn er gedebuteerd, tussen haakjes het bekendste pseudoniem zoals gebruikt bij RVZ, in volgorde van aantreden:
* Uuk Vorsteveld, (Cor Groenslagter), oprichter
* Marcel Kennis (Freek Frituur)
* Fer Abrahams (Dr. Demento)
* André de Raaij (Rob Gerritsen)
* Jack Quarles (Henk Pardoel)
* Peter Remmelenkamp (Peter Beuconetti)
* Jeroen Dirks (Peter Waslijn)
* George Claassen (Lodewijk Bosch)
* Willem Perreijn
* Frans Bonte (De Rots)
* August Wolfjager (Weju)
* Frank Lub (Rip van Winkel)
* Dick-Jan Broer (Rob van Ewijk)
* Peter Bartlema
* Rubia Goedhart (Daisy Bouterse)
* Silvia Terribili (Sheherazade)
* Pieter Buijs (Frits van Egters)
* Aad Lindeman (Gerrit Theunissen)
* Luc Nijenhuis (Crazy Boy Luke)
* Bart Benus (Evert)
* Dolf Jansen (DJ, spreek uit: déjé, Hans Sibbel was enkele malen te gast bij hem)
* Tom Prins (Ad Rem)
* Ruben Mooijman (Ruud van Delft)
*' Celle van Hoof = Marcel van Hoof (Papa 'Cil)
* Steve Green
* Annabelle Parker
* Paula Scherpenzeel (Dr. Robert)
* Marc van Gurp (Paul Vlaanderen)
* Bob Fokkens
* Bob van Wijk (fictieve deejay - eigenlijk een nonstop-draaiend cassettedeck)
* Hans Diepstraten (Johan Alverman)
* Alex Bonder
* Pim van Leeuwen
* Marleen Stikker
* Piet van de Merwe (Peter Lorre)
* Mirko Haarmans
* Arjan Boonacker
* Pieter Fabriek (Dick Bosch)
Gezichtsbepalende artiesten van RVZ
Enkele namen die een beeld moeten geven van het profiel van het station:
* Yellow Magic Orchestra (herkenningsmelodie 1980-87)
* The Pogues (door Dolf Jansen consequent Pog ma Thon genoemd)
* The Smiths
* Billy Bragg
* Hüsker Dü
* Fatal Flowers
* The Ex
* Jo'burg City Stars
* Marvin Gaye
* Bhundu Boys
* Fela Kuti
* Júlio Pereira
== Studenten ==
De eerste twee jaren werden bepaald door het ''inhouse radio'' karakter van het station, dat flat en omgeving bediende via een lichte FM-zender. Het station was toen meestal in de lucht na sluitingstijd van de flatbar, dus diep in de nacht. De frequentie was 100 MHz. Vanaf herfst 1979 werkte het station met een sterkere zender en een verticaal gepolariseerde antenne, waardoor aanvankelijk Amsterdam-Noord en later Amsterdam en de wijde omgeving bestreken werd.
Via deze sterkere zender werden in toenemende mate geregelde programma's uitgezonden in de avonduren. De programma's werden de eerste jaren uitsluitend verzorgd door mensen die in de Zilverbergflat woonden of gewoond hadden. De studenten-achtergrond van de programmamakers bepaalde de presentatiewijze en muziekkeuze. Deze kan het best als alternatief aangemerkt worden: new wave, punk, hiphop of rap, zogeheten wereldmuziek, house (vanaf 1986) en in het algemeen alles wat op de legale Hilversumse radio weinig, (nog) niet of wellicht nooit te horen zou zijn.
== 95,5 ==
In 1980 verhuisde het station naar de frequentie 96 MHz, en in 1982 naar 95,5 MHz. In de loop van 1983 kwamen de kraakradiostations De Vrije Keyser en Radio GOT ook op deze frequentie en van beide kanten werd vastgesteld dat in goed overleg de frequentie gedeeld kon worden. Later in het jaar voegde zich het wat muziekkeuze betreft verwante station WHS bij dit overlegplatform, waardoor de stedelijke alternatieve frequentie tot stand kwam, waarbij evenwel elk station zijn eigen zender, studio en uitzendformule behield. RVZ vulde binnen dit samenwerkingsverband inmiddels de middag- en de vroege avonduren. De 95,5 werd in korte tijd zozeer een begrip in Amsterdam dat het gemeentelijke Bureau Jeugdzaken de frequentie aanbeval aan jonge toeristen. Dit leek er op te wijzen dat de stations gedoogd werden door de gemeente. De betrokken stations waren ook nadrukkelijk niet-commercieel, al zond WHS wel wat advertenties uit.
== Alleen in Full Mono ==
Onderling ongenoegen tussen de kraakradiostations leidde ertoe dat op 2 februari 1985 Radio GOT verhuisde naar 100 MHz. Dreigende ontruiming van de studio bracht WHS er toe ook daadwerkelijk in te trekken bij het inmiddels Factum geheten GOT. Dit nieuwe samenwerkingsverband, Radio 100, is tot 2003 blijven uitzenden in de Amsterdamse ether.
RVZ bleef feitelijk alleen als middelgroot station achter op de 95.5. Hoewel vrijwel alle programmamakers (ex-)student waren, kwamen de meesten niet meer van de Zilverberg. Het station had vanaf 1985 een format, gekoppeld aan een eigen top-20 waarin niets te vinden was wat op de Hilversumse zenders te horen was. Ook werd zes dagen in de week een uitgebreide culturele agenda uitgezonden en een zondagse avond gewijd aan soul, de muziek die hoofdingrediënt was van de feestavonden die het station in de laatste jaren organiseerde.
In 1987 werd de toestand op de Amsterdamse FM-band steeds chaotischer. Frequenties werden klakkeloos gevuld door stations die geen rekening hielden met storing van legale stations of andere vrije zenders.
Op 11 mei omstreeks 19.15 maakte de opsporingsdienst een einde aan RVZ, waar juist Twenty rocking years van The Quotations opstond. Toen het station op het punt stond terug te keren werd bekendgemaakt dat de vertrouwde thuisbasis de Zilverberg gesloopt zou gaan worden. Van terugkeer vanaf een andere plaats is niets terechtgekomen.
== Zusterstations==
Naast RVZ bestond op de Zilverberg een als alternatief bedoeld radiostation, Radio Kemphaan, dat tussen 1979 en 1981 ook zelfstandig programma's heeft uitgezonden. Toen de kamer/studio van RVZ pal boven die van Kemphaan werd ingericht werd dit station al spoedig uitgenodigd toe te treden tot RVZ. Na een periode van programma's onder de naam Kemphaan op RVZ werd het zwakkere station geluidloos opgeheven. In de herfst van 1981 ging het zusterstation de Kattenburger Radio Omroep (KRO) van start, eveneens oorspronkelijk bedoeld als station voor studentenhuisvesting, en wel op het Amsterdamse eiland Kattenburg. Enkele programmamakers van deze KRO hebben ook bij RVZ gewerkt.
RVZ was als 95,5-zender betrokken bij de oprichting van de eerste legale lokale Amsterdamse omroep Radio X, later Amsterdam FM, waarbij ook vele RVZ-deejays programma's hebben gemaakt.
De eerste dagen met een zender die tot buiten Amsterdam te ontvangen was, in 1983, heette RVZ Radio Vrij Gdańsk.
Programmamakers/deejays
Een lijst namen van mensen die programma's gemaakt hebben bij RVZ, de meesten zijn er gedebuteerd, tussen haakjes het bekendste pseudoniem zoals gebruikt bij RVZ, in volgorde van aantreden:
* Uuk Vorsteveld, (Cor Groenslagter), oprichter
* Marcel Kennis (Freek Frituur)
* Fer Abrahams (Dr. Demento)
* André de Raaij (Rob Gerritsen)
* Jack Quarles (Henk Pardoel)
* Peter Remmelenkamp (Peter Beuconetti)
* Jeroen Dirks (Peter Waslijn)
* George Claassen (Lodewijk Bosch)
* Willem Perreijn
* Frans Bonte (De Rots)
* August Wolfjager (Weju)
* Frank Lub (Rip van Winkel)
* Dick-Jan Broer (Rob van Ewijk)
* Peter Bartlema
* Rubia Goedhart (Daisy Bouterse)
* Silvia Terribili (Sheherazade)
* Pieter Buijs (Frits van Egters)
* Aad Lindeman (Gerrit Theunissen)
* Luc Nijenhuis (Crazy Boy Luke)
* Bart Benus (Evert)
* Dolf Jansen (DJ, spreek uit: déjé, Hans Sibbel was enkele malen te gast bij hem)
* Tom Prins (Ad Rem)
* Ruben Mooijman (Ruud van Delft)
*' Celle van Hoof = Marcel van Hoof (Papa 'Cil)
* Steve Green
* Annabelle Parker
* Paula Scherpenzeel (Dr. Robert)
* Marc van Gurp (Paul Vlaanderen)
* Bob Fokkens
* Bob van Wijk (fictieve deejay - eigenlijk een nonstop-draaiend cassettedeck)
* Hans Diepstraten (Johan Alverman)
* Alex Bonder
* Pim van Leeuwen
* Marleen Stikker
* Piet van de Merwe (Peter Lorre)
* Mirko Haarmans
* Arjan Boonacker
* Pieter Fabriek (Dick Bosch)
Gezichtsbepalende artiesten van RVZ
Enkele namen die een beeld moeten geven van het profiel van het station:
* Yellow Magic Orchestra (herkenningsmelodie 1980-87)
* The Pogues (door Dolf Jansen consequent Pog ma Thon genoemd)
* The Smiths
* Billy Bragg
* Hüsker Dü
* Fatal Flowers
* The Ex
* Jo'burg City Stars
* Marvin Gaye
* Bhundu Boys
* Fela Kuti
* Júlio Pereira
Tuesday, November 27, 2007
De avond waarop ik mijzelf de studio uitsloeg
In een wolk van aftershave kwam hij bijna dagelijks binnenlopen, op bezoek bij de Syrische flatgenoot. Ook als deze er niet was belde hij aan en stapte naar binnen. Helloooh my frrriends, how arrre you. Tot een meisje op een huisvergadering er over klaagde dat zij zich door hem geïntimideerd voelde en hem de toegang ontzegd werd als zijn gastheer er niet was. You can't do this to me, everrrybody is a frrriend of me overrr heerrre. Toch maar niet.
Eens hield hij een tijdschrift of een krant onder mijn ogen, waarin een foto van Aboe Ammar op bezoek bij de Spaanse koning. You see, everrrybody calls him a terrrorrrist and heerrre he is, rrreceived by the king of Spain. "Who is a terrorist himself," zei ik hierop terug. Want dat was net de verkeerde - ik hoefde niet overtuigd te worden van het goed recht van de Palestijnse Arabieren, maar wel van de aangestelde opvolger van Franco. Daar moet je nou juist niet mee aankomen bij een anarchist. "He is democrratically elected." "Oh no, he is not. Better look up the history of Spain." In het Arabisch richtte hij zich tot zijn gastheer, ik kon hieruit alleen Jahoeda opmaken. Dat was ik dan zeker. Dat was een andere observatie van hem. Everrrywherrre I look arrrroound me heerrre I see those bloody Jews. Even at the bakerrrry.
Daar stond in die dagen een meisje met een davidsster om haar hals achter de kassa. Een klassieke antisemitische redenering. Ze hebben hier de macht in handen, kijk naar de krant, de televisie en niet te vergeten achter de toonbank bij de bakker. Overtuigend, een sluitende redenering.
En zo hadden we een week een aankondiging lopen dat er een gastdeejay van The Voice of Peace zou langskomen op RVZ, in het programma van Radio Kemphaan. Sam Cohen, zo heette hij, op zijn Engels uit te spreken. Sam kwam op het voorgeschreven uur aan om over te nemen van H.M. Pardoel, een deejay die zich vernoemd had naar de smeris die ooit proces-verbaal tegen hem had opgemaakt bij een plakactie. "Helllooooh my frrriends, how arrre you," bulderde Sam. Pardoel: "I vind het eng hier, ik ga maar gauw weg". Sam draaide rare muziek en gaf daar gepeperd commentaar bij. Julie Covington: "Oh ,she is such a bloody bitch, I tell you, I slept with herrr many times and so does everrrrybody". En meer ongepaste praatjes. Na twintig minuten was er hoorbaar gebonk op de deur terwijl Sam zat te ratelen, "Wwait a minute, you can;t do this to me, whats's happening." Klappen tegen de deur, wat lawaai, dichtslaande deuren verderop en enige tijd radiostilte.
Dan plotseling de herkenningsmelodie van RVZ, Behind the mask, en ik aan het woord, hijgend, hoorbaar aangeslagen en geschrokken, excuses aanbiedend aan de luistervrienden en -vriendinnen. We hadden inmiddels vernomen dat Sam Cohen geen diskjockey bij de Voice of Peac ewas, maar slechts koksmaaatje, en wij vonden izjn bijdrage inhoudelijk nu niet zo passen. Nogmals excuses, en vervolgens een normaal programma.
Een grap, ten koste van onze dagelijkse bezoeker die overal in Nederland Joden waarnam. Wat we over het hoofd zagen was dat we wel degelijk luisteraars hadden, en in belangrijke kringen. Speciaal de redactie van Free Radio Magazine, die een verslagje plaatste in het volgende nummer, over de onverkwikkelijke gebeurtenissen rond Sam Cohen die koksmaatje bleek te zijn.
Ik belde de redactie en legde het uit. Dat ik Sam Cohen zelf was geweest en in mijn eentje de hele show van vechtpartij, verwijdering en herstel had opgevoerd. En wat de achtergrond was. "Je moet er toch wel rekening mee houden dat je luisteraars hebt buiten je eigen kringetje," zei men verbaasd bij FRM. Eh... ja, dat moest natuurlijk...
We vertelden de anekdote tegen de Syrische gastheer, inclusief de vreselijke naam waaronder de show was opgevoerd. Hij lachte zuurzoet, begreep wel dat wij zijn gast niet zo waardeerden. Ik weet niet zeker meer of we deze nog vaak gezien hebben.
Ik had tegen FRM gezegd dat het een parodie was geweest op een antisemitische flatbewoner. Dat was het wel geweest, maar afgezien van de stap op weg naar een zekere professionelere houding bij onze piraten- of vrije zender - een stapje maar - vraag ik mij af in hoeverre ik het verwijt van antisemitisme kan nuanceren.
Helaas kan ik dat niet. Deze Palestijnse man had een volstrekt Europese stijl van antisemitisch redeneren aangenomen. Bij reportages over de PLO en deelorganisaties kun je de sporen van deze Europese verworvenheid waarnemen. Knipsels uit neonazikranten. Rare boeken op de plank, van schrijvers die toch ook andere dingen hebben geschreven - Hilaire Belloc met The Jews, Arthur Koestler met The thirteenth tribe. Met als mogelijke afronder: hoe kunnen wij nu antisemieten zijn, we zijn zelf semieten. Afwijzing blijft het enig mogelijke.
En toch... daar kan het niet alleen bij blijven. Als verdrevene had onze Palestijnse hellooooh-my-frrriend behoorlijk recht van spreken als het ging om het klagen over het lot van zijn volk. Over het feit dat zijn land - inmiddels zijn hele land - bezet was door westerlingen of mensen die de steun van Europa en vooral de VS hadden en de bevolking aan het wegtreiteren zoniet gewelddadig aan het verdrijven waren. Antisemitisme op de Europese wijze in de Arabische of islamitische wereld - het is een verworvenheid van het project De Jodenstaat die alle Hansen Jansen en hun medebewoners van de politieke riolering met hun propagandistische praatjes niet kunnen wegpoetsen. Het is iets wat wel degelijk opgemerkt dient te worden nu er weer een vertoninkje wordt opgevoerd in Annapolis, Maryland - in het kader van wat een chotzpe-uitdrukking is: het vredesproces.
Friday, June 30, 2006
BBC Leeds 29 juni 20.00-23.00
Playlist for show dated 29/06/2006 - with studio guest Rob Gerritsen (Cafe Vaaghuyzen, Amsterdam)
Jim's picks:
• There Goes My Baby - The Walker Brothers (Philips)
• Where Whitey Ain't Around - Quincy Jones (United Artists)
• Tres Lobos - Mark III Trio (Atco)
• A Little Piece Of Leather - Donnie Elbert (Gateway)
• I Feel Alright - Jimmy James & The Vagabonds (Pye)
• Sockin' 1-2-3-4 - John Roberts (Duke)
• There's A Ghost In My House - R. Dean Taylor (Motown)
• Les Cactus - Jacques Dutronc (Disques Vogue)
• Break It All - Los Shakers (Odeon)
• Orange Peel - Reuben Wilson (Blue Note)
• Inventions - Piero Piccioni (Easy Tempo)
• Blues Work - I Marc 4 (Irma)
• That Groovy Shingaling - Orchestra Harlow (Fania)
• No! No! No! - Pete Terrace (A/S)
• Pressure Drop - Toots & The Maytals (Trojan)
• Ain't That Peculiar - Delroy Wilson (Trojan)
• Got My Mojo Workin' - Art Blakey (Limelight)
• The Beat Goes On - Joe Jones (Prestige)
• Hey Western Union Man - Clarence Wheeler & The Enforcers (Atlantic)
• On Top Of The World - S.O.U.L. (Musicor)
• Love Sick - The Dynamics (Kent)
• Bat Cave - The Marketts (Warner Bros)
• Cold Sweat - Mongo Santamaria (Columbia)
• Hey Joe - Marmalade (CBS)
• Shop Around - The Loading Zone (RCA Victor)
• Hotwire - Al Green (Bell)
• My Children, My Children - Jesse Hill (Chess)
• Sitting On My Sofa - The Kinks (Pye)
• The Original - The Squires (Crypt)
• Ain't Got You - Elias Hulk (Youngblood)
Rob's picks:
• Open The Door To Your Heart - Darrell Banks (Revilot)
• Smiling Faces Sometimes - The Temptations (Tamla Motown)
• I Can't Break Away - Chuck Jackson (ABC)
• Wait By The Water - Bobby Darin (Capitol)
• Got Love If You Want It - Slim Harpo (Excello)
• Are You Satisfied - The Exciters (Roulette)
• Once I Had A Fortune - Ernest V. Stoneman & His Dixie Mountaineers (Historical)
• Java - Tousan (RCA)
• The World Through A Tear - Neil Sedaka (RCA)
• Just Another Dance - Marlina Mars (Okeh)
• Then Only Then - Walter Jackson (Columbia)
With thanks to colleague James Addyman who was at Vaaghuyzen some part of New Year's Eve 2005.
Jim's picks:
• There Goes My Baby - The Walker Brothers (Philips)
• Where Whitey Ain't Around - Quincy Jones (United Artists)
• Tres Lobos - Mark III Trio (Atco)
• A Little Piece Of Leather - Donnie Elbert (Gateway)
• I Feel Alright - Jimmy James & The Vagabonds (Pye)
• Sockin' 1-2-3-4 - John Roberts (Duke)
• There's A Ghost In My House - R. Dean Taylor (Motown)
• Les Cactus - Jacques Dutronc (Disques Vogue)
• Break It All - Los Shakers (Odeon)
• Orange Peel - Reuben Wilson (Blue Note)
• Inventions - Piero Piccioni (Easy Tempo)
• Blues Work - I Marc 4 (Irma)
• That Groovy Shingaling - Orchestra Harlow (Fania)
• No! No! No! - Pete Terrace (A/S)
• Pressure Drop - Toots & The Maytals (Trojan)
• Ain't That Peculiar - Delroy Wilson (Trojan)
• Got My Mojo Workin' - Art Blakey (Limelight)
• The Beat Goes On - Joe Jones (Prestige)
• Hey Western Union Man - Clarence Wheeler & The Enforcers (Atlantic)
• On Top Of The World - S.O.U.L. (Musicor)
• Love Sick - The Dynamics (Kent)
• Bat Cave - The Marketts (Warner Bros)
• Cold Sweat - Mongo Santamaria (Columbia)
• Hey Joe - Marmalade (CBS)
• Shop Around - The Loading Zone (RCA Victor)
• Hotwire - Al Green (Bell)
• My Children, My Children - Jesse Hill (Chess)
• Sitting On My Sofa - The Kinks (Pye)
• The Original - The Squires (Crypt)
• Ain't Got You - Elias Hulk (Youngblood)
Rob's picks:
• Open The Door To Your Heart - Darrell Banks (Revilot)
• Smiling Faces Sometimes - The Temptations (Tamla Motown)
• I Can't Break Away - Chuck Jackson (ABC)
• Wait By The Water - Bobby Darin (Capitol)
• Got Love If You Want It - Slim Harpo (Excello)
• Are You Satisfied - The Exciters (Roulette)
• Once I Had A Fortune - Ernest V. Stoneman & His Dixie Mountaineers (Historical)
• Java - Tousan (RCA)
• The World Through A Tear - Neil Sedaka (RCA)
• Just Another Dance - Marlina Mars (Okeh)
• Then Only Then - Walter Jackson (Columbia)
With thanks to colleague James Addyman who was at Vaaghuyzen some part of New Year's Eve 2005.
Thursday, May 18, 2006
Chicago finds
VAAGHUYZEN ROB G. 13 May 2006: finds from Chicago last week only
First set: 16.00-17.00
Second set: 18.00-19.00
Tuesday, April 18, 2006
Gene Pitney R.I.P.
VAAGHUYZEN ROB G. 15 April 2006: Sobbing about & with Gene Pitney
17.00-19.30
Thursday, April 06, 2006
Wilson Pickett R.I.P.
Wilson Pickett remembered - 21sth January 17.00-19.00, RG, Vaaghuyzen
There was a peculiar after-party atmosphere, with people willing to dance but for some physical co-ordination did not work properly anymore, and the strange request: "Don't you do techno?" This was provided immediately at 19.00h. We forgot our headphone, but most of the times it worked out well.
No time for sobbing - the techno was starting already...
Thanks to Backbeat Records and Carmsgroup who provided some of the chooons...
Still fighting the law - remembering Buddy Holly
4 FEBRUARY 2006, VAAGHUYZEN, RG 17.00-19.00
Keep on steppin'
18 FEBRUARY 2006, VAAGHUYZEN, RG SETS
16,00-17.00
17.00-18.00 LADY G. SET
18.00-19.15 ROB G. SECOND SET
18 maart 2006 - 1979-1995
VAAGHUYZEN ROB G. 18 March 2006: Anniversary waltz
A strange experience - playing out the records you spun as new on the radio, at the time...
The set was inspired by the mindless idiocy of a certain radio station that broadcast a top-880 of the eighties. Their eighties are not mine. These are - well in fact the selection runs from 1979 to 1995, about the year I stopped bothering about new Anglo-American music, more or less. Soul music was not the main priority this time. (R.G.)
The anniversary: Lady Godiva being 21 years on radio, RG 27 years, and both for two years now spinnning the platters that matter at Vaaghuyzen...
16.30-17.30
Yes, there is another anniversary too...
18.15-19.30
Subscribe to:
Posts (Atom)